آلودگى بدنى در مقايسه با آلودگى روحى‏

چرا در قيامت عذاب زنا دو چندان است و مطابق گناهش نيست؟ چون در اين عمل احترام انسانيت و كرامت زن در اسلام را به نابودى كشيده است. فقط عذاب گناه نيست، عذاب توابع گناه نيز هست؛ شكستن حرمت انسانيت و پايمال كردن كرامت زن. «وَيَخْلُدْ فِيهِ مُهَانًا»  در دوزخ دائمى است، و دائمى بودنش نيز با خوارى، زبونى، آبروريزى و بدبختى همراه است. چون خيلى‏ها به جهنم مى‏روند، اما پروردگار نمى‏فرمايد: «وَيَخْلُدْ فِيهِ مُهَانًا» كسى هم به جهنم مى‏رود، به تعبير اميرالمؤمنين عليه السلام اجازه مى‏دهند حرف بزند و با ادب و گريه در جهنم مى‏گويد: «لابكينّ عليك بكاء الفاقدين و لانادينّك أين كنت يا ولى المؤمنين و يا غاية آمال العارفين و يا غياث المستغيثين يا حبيب قلوب الصادقين يا اله العالمين»  معلوم مى‏شود شدنى است. جهنمى آگاهى است كه خلود ندارد؛ چون از آيات قرآن و روايات استفاده مى‏كنيم كه عده‏اى به جهنم مى‏روند، ولى آزادشان مى‏كنند تا حرف بزنند. اما زناكارى كه اهل توبه نبوده و به پاكسازى بدن اقدام نكرده است، وارد جهنم مى‏شود، خلود و دوام دارد و با پستى و خوارى در جهنم مى‏ماند؛ يعنى بر سرش مى‏زنند و آبرويش را مى‏ريزند و او را در جهنم به همه نشان مى‏دهند تا او خوار، پست و زبون كنند.
  طراح پاكى ساختمان وجود
ما واقعاً طرح پاكى بدن و حقايق ديگر وجود خود را نداريم. اگر ما طراح و مدبّر بوديم، نيازى به انبيا، قرآن كريم و ائمه طاهرين عليهم السلام نبود. نياز ما به قرآن و پيغمبران و ائمه طاهرين عليهم السلام به اين خاطر است كه ما طراح و مدبر نبوديم. آنها طرح را ريخته‏اند.