لطفا منتظر باشید

كنترل زبان براى جلوگيرى از قول باطل‏

پس اول: «قول الحق» يكى از ريشه‏هاى قوانين دين، مربوط به زبان و گفتار حق است.
وقتى من از اين مرجع بزرگ پرسيدم: جواب اين مسأله چيست؟ ايشان به فكر فرو رفت. در سن نود و هفت سالگى، يك سال به رحلتش مانده، بعد از نود و هفت سال شنا كردن در فقه، اصول، جواهر، حلال و حرام كه اقلًا هشتاد سال روى منبر پيغمبر صلى الله عليه و آله درس فقه مى‏دادند، بعد از مقدارى فكر، سر خود را بلند كرده و به من گفت: نمى‏دانم. اين نمى‏دانم، قول حق بود؛ چون هيچ حساب نكرد كه من بعد از نود و هشت سال درس فقه و دانش اهل‏بيت عليهم السلام در حلال و حرام به اين طلبه بگويم: نمى‏دانم، موقعيتم خراب مى‏شود و عظمتم مى‏شكند و اين طلبه غرق در شگفتى مى‏شود و مى‏گويد: پس چرا تو به خود لقب آيت الله العظمى داده‏اى؟ اگر مى‏گفت: مى‏دانم و چيزى را براى من بيان مى‏كرد تا به عظمتش لطمه نخورد، اين قول وقتى از دهان ايشان درمى‏آمد، قول باطل بود و در قيامت مانند مار و عقرب مى‏شد.
 آن سخن‏هاى چو مار و كژدمت             مار و كژدم گردد و گيرد دمت
حكايتى زيبا از اهميت سكوت‏
یكى از بزرگان و علما مى‏فرمود: شب در عالم رؤيا ديدم با جوالدوز- سوزن‏هاى بزرگى كه پارچه‏هاى ضخيم را با آن مى‏دوزند لب پايين مرا به لب بالايم مى‏دوزند. وقتى اين جوالدوز را در لبم فرو مى‏كردند، از شدت دردى كه در خواب حس كردم، از خواب پريدم، بلند شدم و نشستم، از خودم پرسيدم: داستان اين جوالدوز و دوختن دو لبم چيست؟ فكر كردم. ديدم روزى كه بر من گذشت، كلمه‏اى بيهوده گفتم كه اين دهان را با جوالدوز بايد ببندند، تا ديگر مار و عقرب توليد نكند. خدا مى‏داند كه با اين زبان، چه تجارت و يا خسارت عظيمى مى‏توان ايجاد كرد. در اعضا و جوارح ما تاجرى در ميدان تجارت و خسارت، گسترده‏تر از زبان نيست.
عذابى شديد بر گويندگان قول باطل‏
روايتى كه هم شيعه و هم سنّى آن را نقل كرده‏اند. وجود مبارك رسول خدا صلى الله عليه و آله مى‏فرمايد:
پروردگار در برابر زبان قسم ياد كرده است كه اى زبان! قيامت تو را به عذابى معذّب مى‏كنم كه احدى را در آن عالم به چنين عذابى معذّب نخواهم كرد، به خاطر كلمه‏اى كه از تو درآمد و با آن آبروى بنده مرا بردى، يا خون او را ريختى و يا مال او را به باد دادى. به ناحق صحبت كردن، عامل هلاكت است.

منبع :
نظرات کاربران (0)
ارسال دیدگاه