نشانه‏هاى كافران و بريدگان از خدا

وَ وَيْلٌ لّلْكفِرِينَ مِنْ عَذَابٍ شَدِيدٍ»  واى بر آن كسانى كه به من پشت كردند و رفتند. از من بريدند و به غير من پيوستند. واى بر آنها از عذاب سختى كه هم در دنيا بر سر آنان مى‏آيد و هم در آخرت. كافران چه كسانى هستند؟ «الَّذِينَ يَسْتَحِبُّونَ الْحَيَوةَ الدُّنْيَا عَلَى الْأَخِرَةِ وَيَصُدُّونَ عَن سَبِيلِ اللَّهِ وَ يَبْغُونَهَا عِوَجًا أُوْلئِكَ فِى ضَللِ بَعِيدٍ»
علامت اول: كسانى كه درب آخرت را به روى خود بستند و گفتند: ما نمى‏خواهيم، ما فقط شكم، شهوت، پول و املاك مى‏خواهيم.
علامت دوم: ديگران را كه مى‏خواستند در راه من بيايند، وسوسه كردند و جلوى آنان را گرفتند كه به مسجد و منبر نرويد، به اين حرفها گوش ندهيد، به سراغ خدا نرويد. «2» «وَيَبْغُونَهَا عِوَجًا»
علامت سوم: كافران مى‏خواستند دين و راه مرا به ديگران كج نشان بدهند كه اين راه به جايى نمى‏رسد. «أُوْلئِكَ فِى ضَللِ بَعِيدٍ» اين‏ها در گمراهى خيلى دورى هستند. ديگر نزديك نيستند كه صداى من، پيغمبر صلى الله عليه و آله، قرآن و عالم ربانى را بشنوند. دور دور هستند و هيچ صداى حقى به گوش آنان نمى‏خورد.
اگر روزانه باشد يا شبانه                       ندارم جز نواى عاشقانه‏
زدم در راه عشقش سر به دريا                 چو ميزد آتش عشقم زبانه‏
 نهادم سر به صحرا همچو مجنون             كه تا يابم من از ليلى نشانه‏
 به گِرد كوى او سرگَرد بودم                    به ناگه آمدم بر گوش اين ترانه‏
 نبندى زان ميان طرفى كمروار                 اگر خود را بينى در ميانه‏
 اگر نوح است كشتيبان مكن باك                از اين درياى ناپيدا كرانه‏
 بكوبيد راه را با پاى همت                        مگير از بيم چون كودك بهانه
والسلام عليكم و رحمة الله و بركاته‏