دروغ در ذكر «لا اله الا اللّه»

رباخورِ ظالم، غاصب و دزد، روز روشن پشت ماشين نشسته و دفترش را نظام داده است كه امروز به چند نفر سر بزند و از هر كدام چند تومان ربا را جمع كند. دارد مى‏رود، خيابان شلوغ و ترافيك است، چراغ قرمز طولانى نيز هست، ممكن است در اين وضعيت ده مرتبه بگويد: «لا اله الا الله» چه وقتى چراغ سبز مى‏شود؟
گره ترافيك چرا باز نمى‏شود؟ او كه در حال گفتن «لا اله الا الله» است. بنابر روايتى امام صادق عليه السلام فرمودند: «درهمٌ واحدٌ رباً اشدّ من عشرين زنيةٌ كلّها بذات محرم» خدا ربا را حرام كرده است، چون يك درهم ربا گرفتن، از بيست زنا با محرم سنگين‏تر است. پس اين چه «لا اله الا الله» گفتنى است؟ اما وجود مبارك فاطمه زهرا عليها السلام «لا اله الا الله» مى‏گويد كه عمل، اخلاق، نگاه، گريه، خنده، خوراك، عبادت و حركات او دارند مى‏گويند: «لا اله الا الله» زبان نيز يكى از رشته‏هاى وجود اوست كه دارد تسبيح مى‏گويد.
شما فكر مى‏كنيد مدتى كه ايشان بعد از رحلت پيغمبر صلى الله عليه و آله گريه مى‏كردند، گريه معمولى و طبيعى بوده است؟ دل ايشان مى‏سوخته كه اشك ايشان را سرازير مى‏شده است. گريه او عبادتى بود، دنبال نماز، روزه، دفاع و جهادش. هر قطره اشك او با دنيا برابرى مى‏كرده است، چون گريه‏اش «لله» بود، يعنى با گريه كردن خود، فقط با خدا معامله مى‏كرد، پس گريه او «لا اله الا الله» بوده است، يعنى‏ جهادى در برابر شرك، نفاق، مسيحيت و يهوديت اهل مدينه. يا حضرت ابى عبدالله الحسين عليه السلام «لا اله الا الله» مى‏گويد و در برابرش همين «لا اله الا الله» را عمر سعد و يارانش مى‏گويند، اما اين با آن، تفاوت ذاتى دارند، چون عمر سعد دارد با لفظ و معناى عينى «لا اله الا الله» بازى مى‏كند. سيد الشهدا عليه السلام با همه وجود خويش وحدانيت خدا را نشان مى‏دهد. عمر سعد امروز با اين لفظ بازى مى‏كند و فردا تا كمر در مقابل ابن زياد خم مى‏شود، به خاطر اين كه مقام استاندارى را به او بدهند، ابى عبدالله عليه السلام را بكشد. «1» اين «لا اله الا الله» كجا و آن «لا اله الا الله» كجا؟