ملاك باارزش و بى‏ارزش بودن‏

براى اين كه حضرت يوسف عليه السلام را از نظر آثار وجودى بهتر بشناسيم و همچنين طرف مقابلش را كه در تاريخ كم نبوده و در زمان ما نيز كم نيستند نيز بشناسيم، مطالبى را بحث مى‏كنيم.
هميشه امثال حضرت يوسف عليه السلام در عالم كم بوده‏اند؛ چون هر چه جنس گران‏تر باشد، كمياب‏تر است. عقيق، درّ، الماس و طلا چون كمياب هستند، گران هستند. اين طور نيست كه معدن‏هاى عالم پر از اين سنگ‏هاى قيمتى باشد. در جامعه انسانى نيز همين طور است. افرادى كه از لحاظ ارزشى گران هستند، خيلى كمياب هستند، لذا مانند حضرت يوسف عليه السلام در عالم خيلى كم است. اما شخصيت‏هاى پست و بى‏ارزش مانند زليخا خيلى فراوان هستند.
كم بودن ارزش داران‏
چرا اين همه براى شيعه قيمت گذارى شده است؟ چون كمياب است. در شش ميليارد جمعيت جهان فعلى، آن تعداد شيعه واقعى، قابل مقايسه با كل نيست. شيعيان خيلى كم هستند. خدا در قرآن مجيد مى‏فرمايد: «ناس» يعنى كل مردان و زنان، اما وقتى به بندگان واقعى مى‏رسد، مى‏فرمايد: «قَلِيلٌ مّنْ عِبَادِىَ الشَّكُورُ»
ارزش داران خيلى كم هستند. جايگاه اين ارزش در پيشگاه پروردگار به قدرى مهم است كه در حديث قدسى آمده است: اگر روز قيامت ميان اولين و آخرين يك نفر از اين ارزش داران بيشتر نداشته باشم، هشت بهشت را به او مى‏دهم و بقيه را به جهنم مى‏ريزم و باكى ندارم.  اگر يك قيراط از الماس گم شود، دل انسان مى‏سوزد، حق هم هست، ولى خبر بدهند در خانه‏اى كه دارند بنايى مى‏كنند، ده كاميون آشغال بردند، انسان خوشحال مى‏شود؛ چون همه عكس العمل روان انسان در مقابل شى‏ء باارزش است و اين عكس العمل شعبه‏اى از عكس العمل پروردگار است. اشياى بى‏ارزش، دور ريختنى هستند. صدها ميليارد زليخا را روز قيامت در آتش بريزد باكى ندارد، اما حضرت زهرا عليها السلام را مى‏خواهد وارد محشر كند، براى ورود ايشان در قيامت چه كار مى‏كنند.