استقامت مؤمن در برابر تحريكات‏

 پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله مى‏فرمايد:

«المؤمن كالجبل الراسخ لاتحرّكه العواصف»  مؤمن- كه اين‏ها نمونه آن بودند- مانند كوه پابرجا و راسخ است. در قرآن مجيد آمده است:

«الرَّاسِخُونَ فِي الْعِلْمِ» 

يعنى پابرجا. در چه جايى مؤمن پابرجا است؟ وقتى هيچ حادثه‏اى و تلخى و طوفان و فسادى وجود ندارد؟ نه، پابرجايى بايد در مقابل واقعيات تلخ و حادثه‏هاى زمانه باشد.

اين كه حضرت مى‏فرمايد:

«المؤمن كالجبل الراسخ»

يعنى در برابر طوفان‏هايى كه مى‏وزد: طوفان‏هاى شهوات، مال، سياست و مقام كه اين طوفان‏ها كم نيستند.

اميرالمؤمنين عليه السلام درباره ثروت مى‏فرمايد:

«المالُ مادّة الشهوات»  مال و پول، ريشه شهوات است. ولى وقتى به دست مؤمن مى‏افتد، در مقابل طوفان مال، «كالجبل الراسخ» است، طوفان را مى‏شكند و مال را به جاى خود مى‏برد. او به شكل مال در نمى‏آيد، بلكه مال را به شكل خود در مى‏آورد؛ يعنى مال را به دنبال خود و در بستر ايمان مى‏آورد. «2» با اين مال حق الهى؛ خمس و زكات مى‏دهد، مسجد و مدرسه مى‏سازد، كار خير مى‏كند، به پدر و مادر نيكى مى‏كند؛ يعنى با مال خود، بنيان معنوى خود را محكم‏تر مى‏كند. يا به تعبير قرآن، با مال خود، خدا را يارى مى‏كند؛

«إِنْ تَنْصُرُوا اللَّهَ يَنْصُرْكُمْ» 

لذا خدا نيز او را يارى مى‏كند.

شيعه براى خود استحكام بنيان ايجاد مى‏كند؛ با مال، علم، آبرو و مقام خود.

اين معناى «كالجبل الراسخ» است. در مقابل چه چيز راسخ است؟ بايد چيزى باشد كه مانند كوه مى‏ايستد، ايستادنى كه شكست و از پا درآمدن در آن نيست.

اين‏ها نمونه عالى مؤمنين هستند. يكى از آنها، همين زندانبان بود.

گفت: يكى از مقامات دولتى نزد مولاى ما است، صبر كن تا بيرون بيايد، بعد تو را به خدمت حضرت عليه السلام مى‏فرستم تا چهره مبارك ايشان را زيارت كنى و اگر حرفى دارى، با حضرت بزنى.