لطفا منتظر باشید

باز بودن درب توبه تا قبل از مرگ‏

انسان تا وقتى كه جاده عمر را طى مى‏كند، مى‏تواند از دنيا ديندار بيرون رود؛ چون اگر بى‏دين از دنيا رود، ديگر نمى‏تواند ديندار شود؛ يعنى آنجا ديگر ديندار شدن او را قبول نمى‏كنند:

«وَ لَيْسَتِ التَّوْبَةُ لِلَّذِينَ يَعْمَلُونَ السَّيِّئاتِ حَتَّى إِذا حَضَرَ أَحَدَهُمُ الْمَوْتُ قالَ إِنِّي تُبْتُ الْآنَ»

زمانى كه ملك الموت و عالم بعد را ديديد و پرده‏ها كنار رفت، اگر بگوييد توبه مى‏كنم، ديگر قبول نمى‏شود.

لحظه مرگ، لحظه اصلاح نيست؛ چون وقت اصلاح شدن تمام شده است. آنجا با اشاره ملك الموت، گوش و چشم انسان به كار مى‏افتد و زبان او بند مى‏آيد. ديگر چه وقتى براى اصلاح كردن اعمال خود دارد كه بگويد: من ده سال نماز نخوانده‏ام، اما اكنون مى‏خوانم. يا ده سال روزه نگرفته‏ام، اكنون مى‏گيرم. يا صد ميليون مال مردم را خورده‏ام، همه را پس مى‏دهم. اصلًا وقت اصلاح نيست. آن لحظه انسان، بى‏دين مى‏ميرد.

منبع :
نظرات کاربران (0)
ارسال دیدگاه