فارسی
شنبه 15 ارديبهشت 1403 - السبت 24 شوال 1445
قرآن کریم مفاتیح الجنان نهج البلاغه صحیفه سجادیه
0
نفر 0

نشانه‏اى از رحمت خدا در يوسف عليه السلام‏

 

 

برادران حضرت يوسف عليه السلام با ذلت و خوارى گفتند:

«تَصَدَّقْ عَلَيْنا إِنَّ اللَّهَ يَجْزِي الْمُتَصَدِّقِينَ»

اى عزيز مصر! به ما صدقه بده. خيال مى كردند او مانند فرعون مصر است و دين ندارد. گفتند: به ما صدقه بده، خدا به تو مزد دهد. ما را گرسنه و دست خالى برنگردان. ما با اميدى آمديم.

حضرت يوسف عليه السلام به كارگردانان انبارهاى مواد غذايى گفت: هر چه ظرف آوردند پر كنيد و هر چه پول دادند، روى ظرف هاى آنان بگذاريد و درب ظرف ها را ببنديد كه نفهمند.

اين نشانه اى از رحمت خدا است؛ چون آنها كتك زدند، اما حضرت محبت كرد.

آنها پيراهن او را درآوردند، او ظرف هاى آنان را پر كرد. آنها پول دادند، اما او پول را برگرداند و جنس ها را به رايگان داد.

آنها برگشتند، وقتى سر ظرف ها را باز كردند، ديدند كه همه پولها را پس داده اند.

به پدر خود گفتند: عجب انسانى است. او ديگر كيست؟ او كجا تربيت شده است؟

سفر دوم نيز آمدند.

در سفر سوم كه ظرف هاى آنان را پر كرد، بعد خيلى با محبت به آنها گفت:

«هَلْ عَلِمْتُمْ ما فَعَلْتُمْ بِيُوسُفَ وَ أَخِيهِ إِذْ أَنْتُمْ جاهِلُونَ»

شما آن وقتى كه از حقايق خبر نداشتيد، جوان بوديد و حال و هواى منيّت داشتيد، آيا به ياد داريد كه با يوسف چه كرديد؟ اين ها به هم نگاه كردند كه او يوسف را از كجا مى شناسد؟ يوسف كه سى سال قبل در چاه نابود شد. عاقل ترين آنان كه يهودا بود، گفت:

«إِنَّكَ لَأَنْتَ يُوسُفُ»

تو يوسف نيستى؟ گفت:

«أَنَا يُوسُفُ وَ هذا أَخِي قَدْ مَنَّ اللَّهُ عَلَيْنا»

خدا به ما منت گذشت و ما را از چاه نجات داد و بعد توضيح داد كه چه جرياناتى در اين كاخ به او گذشته كه يك اتفاق آن اين بود كه نُه سال در زندان بودم.

 

دو شاخه عظيم معنوى در يوسف عليه السلام

 

ولى برادران! منِ در چاه افتاده و زندان رفته، چرا عزيز مصر شدم؟ به دو علت:

«مَنْ يَتَّقِ»  يكى: تقوا. دامنم را از گناه، آلودگى و كثافت كارى نگهداشتم. تلخ است؟ بله، تلخ و سخت است كه انسان در معرض شهوت بسيار لذيذ قرار بگيرد، آن هم رايگان، با چهره زيباى غمّاز، طنّاز و عشوه گر رو به رو شود، تازه خود طرف التماس كند و انسان به او بگويد: محبوب من نمى پسندد كه با تو باشم.

خيلى سخت است. ما خيلى ساده مى گوييم، اما همين تحمّل سختى است كه او را عزيز مصر و درهاى فيوضات را باز مى كند. اين دليل اول است.

دليل دوم عزيز شدن من: «وَ يَصْبِرْ» است يعنى صبر كردن و قهر نكردن چون من زير بار انواع سختى ها قرار گرفتم، اما با خدا قهر نكردم. گفتم: خدايا! در كنار تو مى مانم. هر تلخيى كه مى خواهى به من بچشانى، بچشان. تازيانه هر بلا و امتحانى كه مى خواهى به من بزنى، بزن. من تو را رها نمى كنم.

 

آن كس كه تو را شناخت جان را چه كند

 

فرزند و عيال و خانمان را چه كند

ديوانه كنى هر دو جهانش بخشى

 

ديوانه تو هر دو جهان را چه كند «1»

     

 

 

 


منبع : پایگاه عرفان
0
0% (نفر 0)
 
نظر شما در مورد این مطلب ؟
 
امتیاز شما به این مطلب ؟
اشتراک گذاری در شبکه های اجتماعی:

آخرین مطالب

دعای ندبه، گنجینه‌ای از راهنمایی‌ها در ...
اثبات وحدانيت خدا ، هدف انبيا عليهم السلام
میزان معنوی
قم حرم حضرت معصومه(س) دههٔ دوم رجب 1396 سخنرانی اوّل
اذان نگفتن بلال در حكومت خلفاي غاصب
اخلاق، حلقۀ حفاظتی بین ایمان و عمل
تسليم بودن در برابر خدا
ارزش عمر نزد ارزش‏شناسان
ارزشها و لغزشهای نفس - جلسه ششم
خداوند، دعوت‌کنندهٔ بندگان به سعادت

بیشترین بازدید این مجموعه

فلسفه تكرار داستان حضرت موسى عليه السلام در ...
جمع تمام شريعت در روايتى از امام سجاد عليه ...
عشق و اخلاص امير المؤمنين عليه السلام‏
گفتار خدا با حضرت داود عليه السلام‏
دورنمائى از حقوق خانواده‏
انجام عمل صالح تا سر حد توان
شخص جسور و اهانت به پيامبر اكرم
ارزش وجودى انبيا و ائمه عليهم ‏السلام
دهه اول محرم 94 حسینیه آیت الله علوی تهرانی ...
قم حرم حضرت معصومه(س) دههٔ دوم رجب 1396 سخنرانی اوّل

 
نظرات کاربر

پر بازدید ترین مطالب سال
پر بازدید ترین مطالب ماه
پر بازدید ترین مطالب روز



گزارش خطا  

^