نااميد نكردن بت پرست‏

روايتى را كه يكى از علماى معاصر فيض كاشانى، در كتاب كم نظير تفسير «فاتحة الكتاب» نقل كرده است را ذكر كنم:

جبرئيل مى‏شنود كه پروردگار دارد لبيك مى‏گويد، جبرئيل در قرآن به عنوان‏ «شَدِيدُ الْقُوى‏»  معرفى شده است. تمام كره زمين و كرات ديگر مانند ورق كاغذى در برابر او است، تا اين حد عظيم است.

بعد از شنيدن اين صدا فورى تمام زمين را نگاه مى‏كند، ببيند در نيمه شب، چه بنده‏اى است كه خدا جواب او را مى‏دهد، مى‏بيند در گوشه خلوت و تاريكى، كسى در برابر بت خود نشسته و گريه مى‏كند و مى‏گويد: يا صنم، يا صنم، يا صنم.

جبرئيل عرض مى‏كند: خدايا! جواب چه كسى را دارى مى‏دهى؟ مى‏فرمايد:

جواب اين بت پرست را مى‏دهم. عرض مى‏كند: خدايا! او كه تو را صدا نمى‏زند، خطاب مى‏رسد: گر چه او بت خود را صدا مى‏زند، ولى بت كه جواب نمى‏دهد، اما من جواب او را مى‏دهم، اگر من جواب او را ندهم، بنده‏ام نااميد مى‏شود و من دلم نمى‏خواهد بنده‏ام را نااميد ببينم.