پايبندى روح در بدن، وابسته به تمايلات نفس‏

 اين آيه عجيب روانكاوى كرده است:

«وَ لكِنَّهُ أَخْلَدَ إِلَى الْأَرْضِ»

زنجيرهاى تمايلاتِ رها، او را براى ابد به طبيعت عنصرى بسته است و يك‏ چشم به هم زدن روح، توان كشيدن اين بدن به جانب خدا را ندارد؛ چون خود روح نيز اسير شده است.

آيه ديگر، خدا در قرآن مى‏فرمايد:

«اثَّاقَلْتُمْ إِلَى الْأَرْضِ»

گفتم: «ثقل» يعنى سنگينى. اين آيه در سوره توبه است. يعنى به قدرى روى زمين سنگين بار شده‏ايد كه فرمانِ من خدا نيز يك قدم شما را تكان نمى‏دهد.

مى‏گويم: نماز به نفع خود شما است، مى‏گوييد، نماز چيست؟ مى‏گويم: خمس و زكات بده، مى‏گوييد: كدام خمس و زكات؟ مى‏گويم: اخلاق را رعايت كنيد، مى‏گوييد: اخلاق چيست؟ مى‏گويم: قيامت را در نظر داشته باشيد، مى‏گوييد: چه كسى رفته تا از آنجا خبر بياورد.