مقصود دشمن از اتهام‏

ستمگران، ظالمان، پليدان، هواپرستان و دنياپرستان كه در هر روزگارى هستند و نسبت به اهل خدا حسادت مى‏ورزند، اين چهره عظيم زهد، ورع، تقوا، علم، كرامت، فضيلت، ولايت و امامت را زير ابرهاى سياه تبليغات ناحق و باطل پنهان كردند. اين طرف از او چهره شهوت‏ران، هواپرست ساختند.

اين گوشه‏اى از جنايت امويان درباره حضرت مجتبى عليه‏السلام است و وقتى كه اين گونه چهره را پنهان كنند، بقيه فضايل آشكار نمى‏شود. در تمام محافل مى‏نشينند و مى‏گويند: هزينه اين سيصد زن با ظلم و جور، بردن حق مردم و بيت المال تأمين مى‏شده است. تمام اين حرفها بعد از شهادت امام مجتبى عليه‏السلام زده شده است. اگر در زمان حيات او مى‏گفتند: با سيصد زن ازدواج كرده است كه محكوم مى‏شدند؛ زيرا امام خانه‏اى كاه گلى داشتند و با همسرى كه مادر اين سه بچه بود و همسر ديگرى كه قاتل امام شد زندگى مى‏كردند.

اين‏ها بنا داشتند چنان كه اميرالمؤمنين عليه‏السلام را زير ابرهاى متراكم تبليغات غلط پنهان كرده بودند، تا جايى كه مردم با جان و دل صد سال‏ «قربه الى الله» على عليه‏السلام را لعن مى‏كردند، با امام مجتبى عليه‏السلام نيز همين معامله را بكنند. ده سال بعد تبليغات‏ غلطى عليه امام حسين عليه‏السلام در كوفه كردند كه مردم واقعا براى رضاى خدا به كربلا آمدند و اين هفتاد و دو نفر را قطعه قطعه كردند كه در قيامت به بهشت بروند.

خدا در قرآن مى‏فرمايد: هر حرفى را باور نكنيد، چون مصداق:

«سَمَّعُونَ لِلْكَذِبِ‏»

شنونده دروغ نباشيد، چون همين حرفها شما را از خدا جدا مى‏كند.