دنباله حكايت موسى عليه‏السلام‏

فرمود: اى موسى! شبانه اهل ايمان را بردار و به آب بزن. اين‏ها مى‏فهمند كه شما داريد مى‏رويد. من آنها را حركت مى‏دهم كه به دنبال شما بيايند و وارد آب شوند. بنا بود آخرين نفر از قوم حضرت موسى عليه‏السلام كه بيرون مى‏آيد، آخرين نفر از افراد فرعون به داخل رود بيايد، بعد آب به هم بريزد و همه را خفه كند.

آنها همه نابود شدند، حضرت موسى عليه‏السلام و اهل ايمان نجات پيدا كردند. از جمله نجات يافتگان، آن هنرپيشه دربار بود. به حضرت موسى عليه‏السلام گفتند: او چرا غرق نشد؟ او كه حقوق بگير دربار بود و تو را مسخره مى‏كرد و آنها مى‏خنديدند؟

حضرت موسى عليه‏السلام از خدا پرسيد، خطاب رسيد: او چون در آن لباس‏ها و حركاتش به بنده محبوب من شباهت پيدا كرد، به خاطر همين شباهتش، نجات پيدا كرد. اين‏ خدا.

بعد خدا در قرآن مى‏فرمايد: خود را مانند كلاف سر در گم كه گره‏اش را پيدا نمى‏كنيد تا باز كنيد، به همه چيز پيچيده‏ايد.

اما آيه شريفه‏اى كه ارزش‏ها و نكته‏هاى عالى در مورد صبر دارد كه صبر نعمت خدا است و گويى نورى در حريم كبريا است كه بايد چراغ دل را به جانب اين نور گرفت كه اين نور در اين چراغ تاريك وارد شود و باطن را روشن كند، انسان در مقابل معصيت‏ها، ناگوارى‏ها و تلخى‏ها خود را نگهدارد و به دينش لطمه نخورد.