آداب قرائت قرآن‏

قرائت، كار ساده و آسانى نيست، منظور از قرائت خواندن الفاظ و گذشتن نيست، بلكه منظور از قرائت هماهنگ شدن با قرآن در مدار عمل و حركت است.

محدث خبير، فيض كاشانى از غزالى نقل مى‏كند كه قارى قرآن در قرائت كتاب خدا ده حقيقت را بايد منظور داشته باشد:

1- فهم اين‏كه با كلام كه روبروست و با نزول قرآن مجيد چه عنايت و لطفى به او شده؟

2- توجه به عظمت متكلم، كه وجود مقدس او خالق تمام هستى است و هستى با همه عظمتش در برابر او نقطه‏اى بيش نيست بلكه نقطه هم نيست.

3- حضور قلب و ترك حديث نفس و توجه كامل به قرآن و مفاهيم بلند ملكوتى و آسمانى آن.

4- تدبر در آيات و مو شكافى در كلمات حضرت دوست.

5- تفهم واقعيات قرآن با عمق قلب و دل، به خصوص احوال انبيا و صلحا و صديقين و مؤمنان و احوال معاندان و مستكبران و مكذبين.

6- خالى كردن عقل و نفس و فهم و قلب از موانع فهم كتاب با عظمت دوست.

7- تخصيص، به اين‏كه به طور جدى تصور كند كه قرآن با تمام اوامر و نواهيش به خصوص او نازل شده و مقصودى جز او نبوده.

8- تأثر، و آن اثر گرفتن قلب او از واقعيت‏ها و حقايقى است كه قرآن ناطق به آن است.

9- ترقى، و آن اين است كه قرآن را از زبان صاحب قرآن بشنود نه از جانب زبان و صوت خودش و حالش به وقت قرائت حال ابتهال و سؤال و تضرع باشد.

10- تبرى، و مقصود از آن تحقق به حقيقت لا حول ولا قوة الا باللّه است و اين‏كه هر گاه آيات مربوط به شايستگان از عباد خدا را خواند خود را جزو آنان نداند و چون درباره مجرمان و گنهكاران آيه خواند، به حقيقت خويش را از گروه آنان شمرده و در پيشگاه او سر عجز و تقصير و فقر و مسكنت فرود آورد «1» و به درگاه حضرت او عرضه بدارد:

الهى دلى ده كه جاى تو باشد		لسانى كه در آن ثناى تو باشد
الهى بده همتى آن چنانم‏		كه سعيم وصول لقاى تو باشد
الهى چنانم كن از عشق خود مست‏		كه خواب و خورم از براى تو باشد
الهى عطا كن به فكرم تو نورى‏		كه محصول فكرم دعاى تو باشد
الهى عطا كن مرا گوش و قلبى‏		كه آن گوش پر از صداى تو باشد
الهى عطا كن بر اين بنده چشمى‏		كه بيناييش از ضياى تو باشد
الهى چنانم كن از فضل و رحمت‏		كه دايم سرم را هواى تو باشد «2»

تا اينجا تفسير و توضيح شش مسئله‏اى كه در جمله اول روايت آداب قرائت قرآن بود يعنى:

1- قرائت‏

2- خضوع‏

3- رقت قلب‏

4- حزن و ترس در هنگام قرائت‏

5- حرمت سبك انگاشتن حق‏

6- خسارت سنگين در عدم توجه به قرآن‏

به اتمام مى‏رسد براى يادآورى برنامه‏ها لازم است به ترجمه جمله اول اشاره رود.

امام صادق عليه السلام مى‏فرمايد:

كسى كه قرآن بخواند ولى وجودش در برابر خدا تواضع نكند و قلبش با اتصال به كتاب خدا رقّت نيابد و حزن و ترسى از آيات حق در درونش ظاهر نگردد، عظمت حضرت حق را سبك شمرده و دچار خسران آشكار شده است.

[فقارى القرآن يحتاج إلى ثلاثة اشياء قلب و بدن فارغ و موضع خال فإذا خشع لله قلبه فر منه الشيطان الرجيم قال الله تعالى فإذا قرات القرآن فاستعذ بالله من الشيطان الرجيم‏]

منبع :

نظرات کاربران (0)

ارسال دیدگاه