پيمودن صراط مستقيم

اين حرف دين است، اين سوزندگى دين است، مرد آن است كه در دنيا با آتش گناه نسوزد، و از روى اين جاده باريك، مستقيم رد شود كه به راست و چپ نيافتد.

خود اميرالمؤمنين عليه‏السلام روى منبر مى‏فرمود:

« اليمين و الشمال مضلّة »

به چپ و راست نزنيد كه جهنم مى‏رويد. در نمازهايتان هر روز به خدا راست بگوييد:

« اهْدِنَا الصِّرَطَ الْمُسْتَقِيمَ »

اين راه خدا، انبيا و ائمه است، هر كس هم مى‏خواهى باش.

از من هم اگر به خاطر نچرخاندن قلم خوشت نمى‏آيد، اصرارى به تو ندارم كه بمانى، چون حق را مى‏دانى كه اين مبلغ حق شصت ميليون جمعيت در آن است.

شما چرا كوپن بيشتر مى‏گيرى؟ از سهمت چرا اضافه‏تر مى‏گيرى؟ در حالى كه خانه دارى، با دسيسه چرا زمين مى‏گيرى؟ اين زمين مال شصت ميليون نفر است.

رضايت آنها، رضايت خدا است، به شرطى كه كسى خانه نداشته باشد و نيازمند باشد، ملت حاضر هستند كه خانه دار شوند، اما اگر اين زمينى كه جزء انفال و اموال عمومى است، به ملت بگوييم: اين آقا يك خانه دو طبقه دارد، ولى برادرش مدير كل است، با برادرش پارتى بازى كرده، كه يك قطعه هزار مترى به او بدهند.

جنگ جمل بپا مى‏شود،براى اين كه على عليه‏السلام زمين، صندلى، پول را نمى‏دهد.

عمل صالح يك وقت نپرداختن است، يك وقت نگفتن، يك وقت گفتن، يك وقت در خانه نشستن و يك وقت ريختن در خيابان‏ها است.

يك وقت نشستن در خانه عمل صالح است، يك وقت نشستن در خانه حرام است، بيرون رفتن واجب است.

دين باريك‏تر از مو است. صراط الهى، سوزنده‏تر از آتش و تيزتر از شمشير است.

اين گونه مردم كه داراى عمل صالح هستند و عمل صالحشان هم بر دو پايه مبدأ و معاد استوار است، كه اگر تمام عالم جمع شوند، ساختمان اين عمل را نمى‏توانند خراب كنند، من دنياى آنها را تبديل به حيات طيبه مى‏كنم.