ارزش عمل زاييدن زن

اين روايت را شيخ صدوق در كتاب «امالى»، و مرحوم مجلسى هم از ايشان نقل مى‏كند، البته «وسائل الشيعة» نيز اين روايت را نقل كرده است.

ام سلمه ـ همسر پيغمبر صلى‏الله‏عليه‏و‏آله ـ مى‏گويد: صحبت كار خير شد، من هم نشسته بودم و گوش مى‏دادم، كار خير هم همه‏اش راجع به مردها بود؛ قرض مى‏دهند، تشييع جنازه مى‏روند، كار مردم را راه مى‏اندازند، مشكل مردم را حل مى‏كنند، جهيزيه به دختران مى‏دهند، نماز جماعت و پاى منبر مى‏روند.

ام سلمه مى‏گويد: يك مرتبه من به پيغمبر صلى‏الله‏عليه‏و‏آله گفتم:

« ذهب الرجال بكل خيرٍ فأىّ شى‏ءٍ للنساء المساكين؟ »

يا رسول الله! هر چه خير و خوبى بود كه مردها بردند، پس تكليف زنان بيچاره در خانه چه مى‏شود؟

« فقال: » نماينده خدا، پيغمبر، رحمةٌ للعالمين صلى‏الله‏عليه‏و‏آله مى‏فرمايد:

« بلى » ام سلمه راست مى‏گويى، كل خيرها را مردها بردند، اما اين فكر زنانه تو است، به تو بگويم:

« اذا حملت المرأة كانت بمنزلة الصائم القائم المجاهد بنفسه و ماله فى سبيل الله »

زن وقتى به بچه حامله شد، همان وقتى كه زن نطفه مرد را گرفت و حامله شد، اين زن تا زمانى كه بچه در شكمش هست، هر روز به منزله كسى مى‏ماند كه روزها روزه و شب‏ها بيدار است، و با جان و مالش در راه خدا مى‏جنگد.

چند ماه؟ نُه ماه، هر روز روزه و هر شب بيدارى، هر روز با جان و مال در راه خدا جهاد كردن.