تعليم قرآن به فرزندان
« و يُعلمهُ القرآن »
وظيفه پدران است كه به بچههاى خود، قرآن ياد بدهند. حالا خودشان نمىتوانند آنها را در كلاس قرآن بگذارند، نوار قرآن برايشان بياورند تا گوش بدهند،
مدرسه بروند، به مدير و معلم سفارش كنند كه به بچهاش بيشتر قرآن ياد بدهند.
اول معرفت، بعد حوصله، بعد پياده كردن، كه عبادت است. قرآن سرمايه خدا است، بچهها را به قرآن تشويق كنيد.
احوالات مالك بن دينار
من در احوالات مالك بن دينار ديدم كه مىگويد: من زن گرفتم خيلى هم طالب بودم كه بچه دار بشوم، اولهاى جوانيم بود ـ بعدا از عرفاى بزرگ شد ـ چهار پنج سال گذشت، ولى همسرم بچهدار نشد.
گفتم: خانم! من بچه مىخواهم و تو هم بچهدار نشدى، مىخواهم طلاقت بدهم، گفت: ميل خودت است.
زن دوم بچهدار نشد، طلاقش دادم، زن سوم پسر زاييد، شش ساله شد، اين بچه را مكتب گذاشتم، عصر آمد، رنگش زرد و بىحال بود، گفتم: عزيز دلم! چه شده است؟
گفت: امروز معلم، يك آيه از قرآن را يادم داده است، اين آيه تحملم را برده است. گفتم: چه آيهاى بوده است؟ گفت: معلم به اين آيه از قرآن رسيد:
« يَجْعَلُ الْوِلْدَ نَ شِيبًا »
قيامت روزى است كه عظمت و كوبندگىاش، بچه را پير مىكند.
بچه دو ماه مريض بود و مُرد. او را بردم دفن كردم، كارم اين بود كه صبح سر قبرش مىرفتم و غروب به خانه مىآمدم. از همه چيز دور افتادم.
يك شب خواب ديدم كه در يك بيابان هستم، و يك هيولاى عجيب به من حمله كرد. فرار كردم، هيولا دنبالم كرد، وحشت زده، فرار كردم، به يك ديوار دو مترى رسيدم، روى ديوار پريدم، نگذاشتند آن طرف بروم، هيولا داشت به من حمله مىكرد، اين طرف ديوار چند بچه داشتند بازى مىكردند، هيولا را فراموش كردم، به بچهها گفتم: بچهها! بچه من را نديديد؟ گفتند: بچه تو اسمش چيست؟
اسمش را گفتم، گفتند: چرا، آن طرف است، الان او را صدا مىكنيم. رفتند او را صدا كردند، آمد، به او گفتم: بابا جان! كجايى؟ گفت: بابا! از وقتى مُردم، من را كلاس قرآن برده و قرآن به من ياد مىدهند.
English