ميرزا حبيب الله و حالت افتقار به درگاه خدا

براى دل، روح، برزخ و قيامت چه كرديم؟ بالاترين روحانى باتقواى بعد از شيخ انصارى، حاج ميرزا حبيب الله رشتى است كه اصلش قوچانى بود، پدرش از قوچان به رشت رفته بود، آنجا هم به حاج ميرزا حبيب الله رشتى معروف شده بود.

نفس‏هاى آخرش بود، گريه مى‏كرد، گفتند: حاج آقا! شما كه يك لحظه عمرت را حرام نكردى، يك عبادت را از دست ندادى، چرا گريه مى‏كنى؟

گفت: ملك الموت قرار است كه بيايد، مأمور است كه من را ببرد، وقتى من را ببرد، به عنوان يك مرجع و فقيه روح من را مى‏خواهد ارائه به ائمه بدهد، ائمه اگر به من بگويند: تو خيلى بيشتر از اين‏ها با آبرو و علمت مى‏توانستى كار كنى، چرا كار نكردى؟ من چه بگويم؟

دلم نمى‏خواهد بميرم، من خجالت مى‏كشم، آن طرف ائمه عليهم‏السلام با من حرف بزنند، من خجالت مى‏كشم، نمى‏دانم جوابشان را چه بدهم؟

اين حال اولياى خدا بود، ما هنوز كه نمرديم، چه كرديم؟