خواب امام حسین (ع)

امام حسین (ع) شبی که فردایش از مدینه به سوی مکه حرکت کرد ، برای وداع با مدینه و قبر مطهر جدش رسول خدا صلی الله علیه و آله به حرم آن حضرت رفت و چندین رکعت نماز خواند و دعا کرد و گریست ، تا نزدیکیهای صبح ، سر بر روی قبر نهاد و خوابش برد . در خواب ، رسول خدا را دید که او را به سینه چسبانده و می بوسد و می فرماید : می بینم که بزودی آغشته به خون ، تشنه لب در کربلا شهید خواهی شد . پدر و مادرت و برادرت ، اینجا مشتاق تو هستند . (440) این خواب ، خبر از شهادت آن حضرت می داد . چنین خوابی را صبح عاشورا هم دیده بود . در مدینه ، وقتی پیامبر را در خواب دید ، آن حضرت به حسین (ع) فرمود : به سوی عراق برو ، که خدا خواسته تو را کشته ببیند . « یا حُسَینُ ، اُخرُجْ فَاِن اللهَ تَعالی شأ اَنْ یراک قَتیلا » . وقتی محمد حنفیه از امام می پرسد پس چرا خانواده و زنان و کودکان را می بری ، فرمود : خدا خواسته آنان را اسیر ببیند .

« قالَ الحُسَینُ : قَد شأ اللهُ تَعالی اَن یراهُن سَبایا »

نیز آن حضرت ، جدش را خواب دید که به او فرمود : « إ ن لَک فِی الجَنةِ دَرجاتٍ لاتَنالُها إ لا بِالشهادَة »