رسم بنده‏پرورى خدا

« خيرى إليك نازل » هر چه خوبى دارم به طرف تو مى‏فرستم.

« و شرُّك إلىَّ صاعد » اما تو هر چه بدى دارى به طرف من مى‏فرستى.

« فنعم المولى أنا » بنده من! من عجب خداى خوبى براى تو هستم.

« و بئس العبد أنتَ » و تو چه بنده بدى براى من هستى.

من چه مولا و تكيه‏گاه خوبى براى تو هستم. من چه طبيب خوبى هستم، اما تو چه بنده بدى هستى.

« تسألُنى فأُعطيك » هر وقت مى‏آيى تا از در خانه من گدايى كنى، من دست تو را پر مى‏كنم، مگر هر سال شب احيا نمى‏آيى؟ مگر من خيلى از مشكلاتت را حل نمى‏كنم؟ مگر بعد از ماه رمضان من را فراموش نمى‏كنى؟ مگر دوباره به گناهان گذشته‏ات برنمى‏گردى؟ چرا هر سال مى‏آيى، با من قرارداد مى‏بندى، ولى قراردادت را مى‏شكنى؟