بدن مثالى همانند بدن دنيايى

امام صادق عليه‏السلام مى‏فرمايد: به اين روحتان يك بدن مثالى مى‏دهند يك بدن تازه، با نشاط، لطيف، كه اين بدن از نور آفتاب لطيف‏تر است، مى‏تواند از ديوار رد بشود، با اين بدن شما شب‏هاى جمعه، به كنار اميرالمؤمنين و ائمه طاهرين عليهم‏السلام مى‏رويد، با اين بدن هر وقت دلتان خواست مى‏آييد و زن و بچه خودتان را مى‏بينيد و برمى‏گرديد.⁽¹⁾

در برزخ خسته نمى‏شويم؟ چرا كه براى شما مردم مؤمن، قرآن مجيد مى‏گويد: زمان برزخ تا برپا شدن قيامت اين مقدار است، كه وقتى قيامت برپا شد، شما مردم مؤمن وارد محشر شديد، از هم مى‏پرسيد، شما چه وقت مرديد؟ جواب مى‏دهد و مى‏گويد: من، الان مردم. مثلاً روزى كه مرده تا قيامت صد هزار سال طول كشيده است.

اما همه اين‏ها زلفش گره خورده به اين است كه اين حرفها را باور كنيد. اگر باور يونس بن ظبيان نقل كرده است كه او مى‏گويد من در حضور حضرت صادق عليه‏السلام نشسته بودم آن حضرت رو به من كرد و فرمود: مردم درباره ارواح موءمنين چه مى‏گويند؟ عرض كردم مى‏گويند خداوند آنها را در پيكر پرندگان سبز رنگ در قنديلهايى در زير عرش قرار مى‏دهد، حضرتش فرمود: سبحان اللَّه!!! اين چه قولى است. موءمن در نزد خدا عزيزتر از آن است كه او را در پيكر پرنده‏اى قرار بدهد! اى يونس ! هنگامى كه خداوند موءمن را قبض روح مى‏كند روح او را در قالبى مانند همان قالب كه در دنيا داشت جا مى‏دهد ارواح موءمنين در قالب‏هاى برزخى خود متنعّم هستند مى‏خورند و مى‏آشامند و موقعى كه يكى از موءمنين از دنيا رفت و به جمع آنها ملحق گرديد آنها او را با همان قيافه كه در دنيا داشت مى‏شناسند و نيز على بن مهزيار از ابن ابى عمير از حماد از ابو بصير نقل مى‏كند كه از حضرت صادق عليه‏السلام درباره ارواح موءمنين، پس از مرگ سوءال نمودم حضرتش فرمود: با همان قيافه‏ها كه در دنيا داشتند در بهشت به سر مى‏برند به طورى كه اگر او را به بينيد مى‏گوييد اين همان شخص است.

كنيم، تقوا به خرج مى‏دهيم، ولى اگر باور نكنيم، بعد از ماه رمضان دوباره در چاله گناه مى‏افتيم.