دنيا در آرزوى اهل تقوا

به شاگردش گفت: خرما نخور. چهار روز بعد مادر اين شاگرد به خدمت اين استاد آمد، ديد خود استاد يك بشقاب خرما گذاشته و دارد مى‏خورد.

گفت: استاد پسرم! شما چند روز پيش به بچه من نگفتيد خرما نخور؟ گفت: چرا، گفت: پس خودتان چرا داريد مى‏خوريد؟

گفت: بچه تو هنوز در آرزوى خرما است، من به او گفتم نخور كه دلش را پاك كنم، ولى من خرما نمى‏خواهم، خرما در آرزوى من است.

اهل تقوا كسانى هستند كه ملائكه، انبيا، ائمه، لقمه‏هاى غذا، گندم‏ها كه از زمين بيرون مى‏آيند، همه آرزويشان را مى‏كشند، دعا مى‏كنند، نخودها، لوبياها، عدس‏ها، هندوانه‏ها، همه. به آثار الهى نگاه كنيد! همه از خدا مى‏خواهند: الهى! ما را در دهان بندگان خوب خودت ببر، جاى ما را جاى خودت قرار بده، تو كجا هستى؟ ما را همانجا ببر.

نعمت‏ها و ارواح طيبه در به در دارند دنبال شما مى‏گردند، عالم دنبال شما است.