معرفت در عبادت‏

 بايد به عبادت، روزه، نماز، زكات، حجّ و امر به معروف و نهى از منكر كه فرمان خدا و دستور پروردگار است، معرفت داشته باشد. فرمان و خواسته او براساس حكمت، رحمت، مصلحت عبد و آبادى دنيا و آخرت عبد نظم مى‏گيرد و معرفت به اينكه خواسته پروردگار بر چه اساس و قوانين و مقرّراتى بايد انجام بگيرد، مثلًا روزه از چه زمانى شروع و به كجا ختم مى‏شود، و مبطلات روزه چيست؟ و چه عواملى ساختمان اين عبادت را برپا و يا خراب مى‏كند، پايه اصلى عبادت، معرفت و شناخت است.