نامگذارى امام حسن عليه السلام‏

در پانزدهم ماه مبارك رمضان، خداوند مهربان به خاندان رسالت و نبوت، فرزندى عنايت فرمود. اين فرزند از نظر جدّ، مادربرزگ، پدر، مادر، برادر و خواهر نعمت خدا بر او كامل بود. زيرا از زمان پديد آمدن انسان، هيچ فرزندى داراى چنين خانواده و ريشه‏اى در عالم معنويت نبوده است.

وقتى رسول خدا صلى الله عليه و آله بعد از ولادت اين فرزند، از خانواده خود سؤال كردند كه چه نامى براى او انتخاب كرده‏ايد، عرضه داشتند ما در نام گذارى اين فرزند، بر شما سبقت نمى‏گيريم؛ رسول خدا صلى الله عليه و آله فرمودند: من در نامگذارى او از پروردگار سبقت نمى‏گيرم؛ يعنى حتى نام فرزندان خود را آسمانى، ملكوتى و معنوى انتخاب كنيد.

سابقه داشته كه پروردگار عالم كسانى را نام گذارى كرده است. در قرآن خداوند به حضرت زكريا عليه السلام مى‏فرمايد: فرزندى به تو عنايت مى‏كنم كه نام او را يحيى انتخاب كردم و اين نام در گذشته سابقه نداشته است. يا فرشتگان وقتى به حضرت مريم عليها السلام بشارت تولد فرزندى را دادند، به مريم كبرى عليها السلام عرضه داشتند:

اين نام گذارى خدا است، همان وقت امين وحى نازل شد و كلمه پاك و پاكيزه معنا دار حسن را از جانب خداوند به پيغمبر صلى الله عليه و آله اعلان كرد كه خدا مى‏فرمايد: نام اين مولود رمضان را حسن بگذاريد.

اين مختصرى از مسأله ولادت و نام گذارى و ريشه خانوادگى اهل بيت عليه السلام مى‏باشد. پس امام حسن عليه السلام اولين انسانى است كه در عالم، با دارا بودن چنين خانواده با عظمتِ بى‏نظيرى به دنيا آمد. اما نگاهى به فرهنگ حضرت حسن بيندازيم.