علم و دانش امامان‏

اعتقاد ما اين است كه امامان ما در علم كامل بودند و الّا به امامت انتخاب نمى‏شدند. و ما بر اين عقيده هستيم كه خداوند متعال به امامان ما، توان‏هاى معنوى داده كه به ديگران عنايت نفرموده است.

جوان شيعه‏اى خدمت موسى بن جعفر عليه السلام آمد، گفت: يابن رسول الله، فرهنگ خانواده من خلاف فرهنگ شما است، آنها يك مكتب ديگرى داشتند، شما را امام‏ نمى‏دانستند، ديگران را امام مى‏دانستند، قائل به امامت اميرالمؤمنين عليه السلام نبودند، من راه شما را انتخاب كردم، پدرم مرده است، دلم براى او مى‏سوزد، يك نفر مى‏گويد: من هزار دينار از پدرت طلب داشتم، وضع خوبى هم ندارم، طلب ما را بدهيد، من نوشته‏ها و دفترهاى پدرم را ديدم كه از چه كسى طلبكار است و به چه كسى بدهكار مى‏باشد، نام اين آقا نيست، من هم ناراحت هستم، چه كار كنم؟ دلم مى‏خواهد اگر پدرم اهل عذاب است، عذاب خوردن مال مردم گردنش نباشد، موسى بن جعفر عليه السلام فرمودند: مانعى ندارد، نيمه شب به قبرستان بقيع برو، اين جملات را بخوان، پدر خود را مى‏بينى، از او سؤال كن، كه فلانى از تو طلب دارد يا ندارد، اگر گفت: طلب ندارد، طلبكار دروغ مى‏گويد، اگر گفت طلب دارد، طلبكار راست مى‏گويد، از اصل مال پدر طلب او را ادا كن؛ زيرا دين، قبل از تقسيم ارث بايد جدا بشود.