مظلوميت شيعه‏

شما شيعه اميرالمؤمنين عليه السلام هستيد مكه مى‏رويد، در زيارت امنيت نداريد، مى‏خواهيد در بقيع براى چهار امام مظلومتان گريه كنيد اما امنيت نداريد، هيچ جاى دنيا امنيت نداريد. مگر در اينجا همه ما راحت هستيم؟ با بودن اين همه دزد و دزدهاى ميلياردى جابجا كردن پرونده‏ها، اعمال نفوذها، شما چه امنيتى داريد؟

آيا ما لياقت فضل خداوند را داريم؟

امام زين العابدين عليه السلام مى‏فرمايد: «2» شما مؤمن‏ها مجبوريد تا روز مرگتان ميان‏ شش حيوان درنده زندگى كنيد، كه شير، گرگ، سگ، روباه و خوك و گوسفند است كه در جامعه جهانى فقط اين پنج حيوان جاى مانور دارند، و متدينين و شيعيان ما مانند گوسفندى كه گوشت او را تكه تكه مى‏كنند، يك روز امنيت ندارد.

ما چاره‏اى نداريم تا در دنيا هستيم، بلاها همراه ما هستند، مگر همه خوب شوند كه بلايى وجود نداشته باشد.

در اين بحث فاعل و قابل كلّ مسائل طبيعى، مذهبى، اعتقادى، بلاها و مصائب، بسيار زيبا مطرح مى‏شود و جواب داده مى‏شود. من از مردم گلايه دارم وقتى حادثه‏اى مى‏آيد، زلزله، طوفان و سيل مى‏آيد، در تمام روزنامه‏ها و رسانه‏ها، انسان‏هاى مذهبى و غير مذهبى مى‏گويند: بلاى طبيعى است، كدام بلاى طبيعى؟

چرا از گناه اسم نمى‏بريد. چرا پيش‏بينى‏هاى پيغمبر صلى الله عليه و آله و ائمه عليهم السلام را نمى‏گوييد كه اين مصائب به خاطر چه گناهانى بر سر مردم مى‏آيد.

من در بعضى از مناطق ايران كه دچار حادثه شده، منبر مى‏رفتم خدا شاهد است، بعضى از مناطقى كه زلزله نود درصد تخريبى آمده و منطقه كشاورزى بوده، اكثر مردم آنجا، شب‏ها زير درختان مى‏رفتند، در باغ‏هاى با صفا عرق مى‏خوردند و مازاد عرق را زير درخت مى‏ريختند و قمار مى‏كردند و روابط نامشروع هم بيداد مى‏كرد. چرا زلزله، سيل، مصيبت و گرانى نيايد؟

والله گرانى، كمبود، كسادى و زلزله علّت خدايى دارد، اينها را براى مردم بگوييد، بگذاريد مردم بيدار شوند، تا از حوادث كم شود.