8- ميرزا احمد شهاب و استعداد شعرى او

 اوائل دوره قاجاريه، ميرزا احمد شهاب، در كرمانشاه شاگرد گمنام و بى‏نام و نشان يك كفّاش بود. كسى او و خانواده‏اش را نمى‏شناخت، ولى گاهى شاگرد كفّاش كنار شغل پينه‏دوزى اشعارى زمزمه مى‏كرد، تا در يك حادثه‏اى با اللّه قلى‏خان زنگنه كه آدم بسيار باسواد و با معلوماتى بود، ملاقات مى‏كند و سپس از شعراى رده اول ايران تبديل مى‏شود.