سه حقيقت در محسنين

1- عبادت‏

محسنين چه كسانى هستند؟

سه نكته درباره محسنين لازم است بيان شود. يك حقيقت در محسن، حقيقت عبادت او است. پيغمبر صلى الله عليه و آله در اين باره مى‏فرمايد:

«الإِحْسانُ انْ تَعْبُدَ اللّهَ كَأَنَّكَ تَرَاهُ»

احسان، يعنى خدا را به گونه‏اى عبادت كنى كه گويى با چشم سر او را مى‏بينى و در برابر او ايستاده‏اى. وقتى با چشم سر او را مى‏بيند، براى نماز چگونه «اللّه اكبر» مى‏گويد؟ چگونه حمد مى‏خواند؟ چگونه ركوع و سجود مى‏كند؟ آن نماز، چه نمازى خواهد شد؟ در اين حالت، اوج ادب از انسان ظهور مى‏كند، يعنى وقتى در برابر حضرت حق‏ «اللّه اكبر» مى‏گويد، با آن براى حضور مُحرم مى‏شود. از محضر او هم هيچ غايب نمى‏شود؛ ديگر به تجارت و دنيا نمى‏پردازد، وقتى سلام نماز را مى‏دهد، كه هزار كار غير از نماز انجام داده است. اين يك شعاع حقيقت محسن است.