اميرالمؤمنين عليه السلام فخر فرشتگان‏

اما آيه چهارم در مورد صالحان اصلاح‏گر است، كه خداوند در مورد آنان مى‏فرمايد:

«إِنَّا لَانُضِيعُ أَجْرَ الْمُصْلِحِينَ»

ما پاداش مردم شايسته، صالح و اصلاح‏گر را تباه نمى‏كنيم.

نوشته‏اند: بنده‏اى از بندگان خدا را كه هفتاد سال عبادت داشت با هفتاد سال عبادت، به فرشتگان ارائه كردند، فرمود: گاهى اين برنامه‏ها را داشته است،

«انْظُرُوا الَى الأرْضِ»

مثل ليلة المبيت كه اميرالمؤمنين عليه السلام در سن بيست سالگى در جاى پيغمبر صلى الله عليه و آله خوابيد. او آن هم از پيغمبر صلى الله عليه و آله پرسيد: اگر من جاى شما بخوابم، شما سالم به مدينه مى‏رسيد؟ فرمود: بله. گفت: جان من فداى شما باد. آن وقت خدا به فرشتگان فرمود: زمين را بنگريد. به اميرالمؤمنين عليه السلام اشاره كرد كه در رختخواب پيغمبر صلى الله عليه و آله خوابيده بود:

خداوند در حق او مى‏فرمايد:

«وَ مِنَ النَّاسِ مَن يَشْرِى نَفْسَهُ ابْتِغَآءَ مَرْضَاتِ اللَّهِ وَاللَّهُ رَءُوفٌ بِالْعِبَادِ»

اى ملائكه! على عليه السلام جاى پيغمبر صلى الله عليه و آله خوابيده است، نمى‏خواهد كه قهرمان خود كند، نمى‏خواهد فردا در شهر مكه بگويد: من ديشب مى‏دانستم كه چهل مرد شجاع مى‏خواهند به پيغمبر صلى الله عليه و آله حمله كنند، من در سن بيست سالگى، از چهل پهلوان نترسيدم. يا نمى‏خواهد تا آخر عمرش به پيغمبر صلى الله عليه و آله حتى بگويد: من بودم كه يك شب در جاى شما خوابيدم و شما به سلامت عبور كرديد.

بلكه «ابْتِغَآءَ مَرْضَاتِ اللَّهِ» بوده است.