آلودگى باطنى نسبت به مال‏

ما فرزندانى را سراغ داشتيم كه در كنار پدرانى بودند كه گاهى به مسجد و جلسه مى‏آمدند و به عالم دينى علاقه داشتند. آن فرزند آمده و گفته است: پدرم از دنيا رفته، چند ميليون تومان از او مانده است. وارث او من، مادرم و خواهرم هستيم.

پدر من اهل خمس نبوده و خودش به من مى‏گفت: ده سال است كه ماه رمضان، روزه‏هايم را خورده‏ام و نماز نخوانده‏ام، اما بعد از آن به شخصى برخوردم و او ما را به مسجد برد و بعد نماز خوان و روزه گير شديم. الآن تكليف اين چند ميليون تومان چيست؟

قرآن و اهل‏بيت عليهم السلام مى‏گويند: بچه‏ها بايد بنشينند و دفترهاى بابا را بررسى كنند، تا اگر بدهى به مردم دارد، قبل از تقسيم ارث، از اصل مال بردارند و بدهند.

اگر حج واجب نرفته است، مخارجش را از اصل مال بدهند. بعد طبق آيه سوره انفال، مانده را تقسيم بر پنج كنند و از اصل مال به عنوان خمس بدهند. ديون ميت كه پرداخت شد، آن را هم طبق قرآن، هشت يك به مادر بدهند و پسر هم دو برابر دختر ارث مى‏برد.

اما من در تمام عمرم و برخوردم با مردم، هنوز از وارثان يك بار هم نديده‏ام كه به احكام خدا نسبت به مال مانده عمل كنند. وارثى كه در قيامت با مورثش، دست به دست هم به جهنم مى‏روند، چون اين وارث، نسبت به مال، آلودگىِ باطنى دارد.