ارزش اعمال على عليه السلام در قياس با انس و جنّ‏

اميرالمؤمنين عليه السلام فرمودند:

«أَنَا الذَّاكِرُ»

من ذاكر هستم. وجود من را اين آيات معلوم كرده است:

«الَّذِينَ يَذْكُرُونَ اللَّهَ قِيًما وَقُعُودًا وَعَلَى‏ جُنُوبِهِمْ»

خدا با شما حرف مى‏زند؛ اى جامعه اسلامى! اى ملت‏ها! اى انسان‏ها! خدا على عليه السلام را به شما معرفى مى‏كند، مى‏گويد: او كسى است كه به حال ايستاده، نشسته و در رختخواب و در تمام لحظات، به ياد من است. در على عليه السلام غير از خدا را نبينيد؛ بدن، شكل، قيافه، سن، چشم و ابروى او را نبين، خدا را ببين «الَّذِينَ يَذْكُرُونَ اللَّهَ قِيًما» چون از اين سه حالت. ما به حالت چهارم نمى‏رويم، همين سه حالت است. در دوره عمر، ما يا در حال ايستاده هستيم يا در حالت نشسته، يا خوابيم «وَعَلَى‏ جُنُوبِهِمْ» على عليه السلام وقتى هم كه در رختخواب خواب است، از خدا پر است، يعنى در حال ذكر است. يك بدنى مى‏بينيد كه در رختخواب افتاده است، اما اين كه در رختخواب است، جلوه «ذكر الله» است، يعنى خواب او از بيدارى بيداران، بيدارتر است.