ثمرات دنيايى و آخرتى نماز

قرآن مجيد و ائمه طاهرين عليهم السلام مردم را به حالات و اعمال مثبت دعوت مى‏كنند، نتيجه و ثمرات آن نظر دارند. اين همه سرمايه گذارى در آيات و روايات روى نماز، به خاطر اين است كه آن نتيجه و محصول عايد انسان شود:

«إِنَّ الصَّلَوةَ تَنْهَى‏ عَنِ الْفَحْشَآءِ و الْمُنكَرِ» اين دو هدف براى پروردگار خيلى مهم است، كه مردم از طريق نماز، به برچيده شدن خيمه فحشا و منكرات برسند، يعنى با ورود به نماز، به عمر همه گناهان كبيره، فحشا و منكراتِ پيدا و پنهان خاتمه دهند. اگر خاتمه داده شود، ثمره‏اش اين است؛ اولًا: بار بسيار سنگين مالى از دوش دولت‏ها برداشته مى‏شود. ثانياً: بار سنگين فشار روانى و بيمارى‏هاى گوناگون از دوش مردم برداشته مى‏شود. ثالثاً:

جوّى از سلامت، اعتماد، آرامش، پاكى و وقار بر مردم حاكم خواهد شد. چهره دنيايى نماز، آباد كردن دنياى مردم است و چهره آخرتى‏اش، براى رهايى مردم از عذاب و ورود به بهشت است.