تفكر و بيدارى قلب

 وجود مبارك امير المؤمنين، عليه السلام، درباره انديشه و تفكر حقايق بسيارى را بيان داشته‏اند. ايشان چون خودشان عقل محض بودند، ارزش انديشه و تفكر را بيش از هركسى مى‏دانستند و دوست داشتند تمام مردم به انديشه و فكر محض تبديل شوند و از ظاهربينى و خطا بر كنار باشند.

يكى از سفارشات بسيار باارزش حضرت كه درباره آن سخن گفتيم بيدار كردن قلب به وسيله تفكر بود: «نبّه بالفكر قلبك». دليل اين راهنمايى اين است كه قرآن مجيد خواب قلب را كه آئينه انعكاس همه حقايق است سبب شقاوت دنيا و آخرت مى‏داند.

غفلت قلب از حقيقت عالم و مسئوليتى كه انسان در اين زندگى چند روزه دنيايى دارد سبب مى‏شود انسان به جاى تلاش براى كسب رستگارى حب شهوات را در خود پرورش دهد و از دنيا به شهوات‏رانى با زنان، علاقه به فرزند و زروسيم و خانه و ماشين و ... بسنده كند.

كتاب خدا براى بيدار كردن انسان از اين خواب غفلت به صراحت هشدار مى‏دهد كه در روز قيامت نه داشتن مال سود مى‏بخشد و نه كثرت فرزندان:

«يوم لا ينفع مال و لا بنون الّا من اتى اللّه بقلب سليم».

روزى كه هيچ مال و اولادى سود نمى‏دهد، مگر كسى‏كه دلى سالم از رذايل و خبائث به پيشگاه خدا بياورد.