بخل شگفت‏آور

در روزگار خودمان مرد بخيلى را مى‏شناسم كه بخلش به راستى شگفت‏آور است. او به عمرش كت‏وشلوارى كه سفارش آن را به خياط داده باشد نپوشيده است. اغلب يك‏دست كت‏وشلوار بازارى را هشت سال يا ده سال مى‏پوشد. دندان‏هايش ريخته ولى حاضر نيست دندان بگذارد. وقتى هم براى خريد ناهار مى‏رود، اگر ظهر باشد، مى‏رود مغازه كله‏پاچه‏فروشى نصف كاسه آب كله‏پاچه كه از صبح زياد كرده به كمترين قيمت مى‏خرد و مى‏خورد. و همه اين‏ها درحالى است كه اگر يك روز در حجره‏اش را ببندد يا پولش را از بانك بيرون بكشد، شايد يك پنجاهم كل كشور را فلج كند.

اين فرد مستحق آتش است، درحالى‏كه مى‏تواند نباشد. كافى است بداند كه قرآن 22 بار درباره يتيمان سخن گفته و مقدارى از اين همه‏ سرمايه را خرج ايتام كند و صد تا خانه براى صد يتيم بسازد. بگذريم از اين‏كه اگر بخواهد، با گوشه‏اى از ثروتش مى‏تواند براى 20 هزار يتيم خانه بسازد يا پنج‏هزار دختر و پسر را به خانه بخت بفرستد و به همه خانه بدهد و ... اما از اين فرصت استفاده نمى‏كند. نه خودش مى‏خورد و نه به ديگران نفعى مى‏رساند. اين انسان‏ها بيچاره‏ترين انسان‏هاى تاريخ هستند، چون عالى‏ترين فرصت‏ها را خدا به آنان داده ولى كمترين بهره‏اى از آن نمى‏برند. اين‏ها همان كسانى هستند كه قرآن در سوره آل عمران درباره‏شان مى‏گويد:

«و لا يحسبن الذين يبخلون بما آتاهم اللّه من فضله هو خيرا لهم بل هو شر لهم سيطوقون ما بخلوا به يوم القيامة وللّه ميراث السماوات و الارض واللّه بما تعملون خبير».

و كسانى‏كه خدا به آنچه از فضلش به آنان داده بخل مى‏ورزند، گمان نكنند كه آن بخل به سود آنان است، بلكه آن بخل به زيانشان خواهد بود.

به زودى آنچه به آن بخل ورزيدند در روز قيامت طوق گردنشان مى‏شود.

و ميراث آسمان‏ها و زمين فقط در سيطره مالكيّت خداست، و خدا به آنچه انجام مى‏دهيد، آگاه است.

خداوند تمام ثروت چنين افرادى را در جهنم به طوق فلزى آتشينى تبديل مى‏كند و به گردنشان مى‏اندازد تا در جهنم هم با پولشان خوش باشند.