به دام و دانه نگيرند مرغ دانا را

اي كاش عارفان و صالحان و حكيمان اين ملك و مملكت به جاي دعوت به زنجير كردن زلخاي نفس و عيادت بيمار و ياري مظلوم وزيارت ائمه و مجالس مناجات و درس و وعظ كمي به فكر جوانان و فرهنگ شهوت بودند. سخن آقايان در باب مسايل آمده در پيام كاملاً صحيح است اما جوان بيچاره و درمانده وقتي فكرش به نحوي مشغول وجود است كي به سجود مي‌تواند بيانديشد كه مي دانند همه اول وجود بعدا سجود! و مگر نه آنكه ميل و شهوت را خدا قرار داده مثل گرستگي و تشنگي و ... پس راه برآورده اين نياز را و نه فقط صرف بي بند و باري آن بلكه تشكيل يك خانواده و داشتن هدفي مشترك با شريك زندگي را كي و چطور با براورده كرد؟؟ آنچه امروز من جوان و امثال من را از پاي مجالس درس و بحث بلند كرده و خدا را شكر هنوز به جاي ديگر پايمان را باز نكرده ـ كه هر چه بوده تا به حال حب اهل بيت بوده و بس ـ اين است كه نياز وجود مانع از سجودمان شده اي كاش كسي به فكر جوانها باشد كه نيست بزرگترها منظورم علما، اساتيد و انديشمندان حوزه فرهنگ و معارف و اسلامي و يا حتي جامعه شناسي و غيره بيشتر از آنكه مدام در فكر درجه و رتبه و مال و جايگاه و پايگاه اجتماعي خود يا تعداد مخاطبينشان در مجالس سخنراني خود باشند وقتي براي انديشيدن ندارند. و واي به حال جواني كه بنيه مذهبي ندارد در اين وانفساي دنيا كه آنها كه دارند پايشان اگر جاي ديگر نرود از مجالس درس و وعظ و روضه يا دور مي شوند و يا مي روند براي برآوردن نيازهاي جانبي به حال جوان درمانده كسي نمي گريد جز خودش ، كسي نمي انديشد جز خودش و نتيجه سرخوردگي و پس زدگي از معارف و احساس تهي بودن و پوچي است! اينها نگفته كه كسي ببيند و بخواند كه مي‌دانم كسي نمي خواند، گفتم شايد كمي بار دلم سبك شود مي دانم اگر هم كسي بخواند در انتها يا مي گويد اين جوانان چقدر بي بنيه مذهبي اند كه چنين مي نويسند كه والله چنين نيست و يا اينكه چقدر بي حيا و عفت اند و يا اينكه مي گويد بايد براي جوانان دعا كرد نه! دعا كافي نيست، فرهگ خانواده نزديك به قهقهرا است و بزرگان جامعه ما سر در لاك خود دارند مثل كبكي كه سر در برف فرو برده باشد! يوسف باطن جوان ما مثل حضرات عظام و علما و اساتيد نياز به آرامش دارد، اري همان آرامشي كه خداوند در قران وعده آن در كنار همسرش به او داده است ولي صد حيف كه درخواست اين آرامش امروزه پاسخي جز توهين و افترا ندارد افسوس التماس دعا