مبدأ تشيع‏

يكبار، در مقاله‏اى علمى نكته نوى را درباره تشيع ديدم. . نويسنده مقاله راجع به شيعه سوالاتى طرح كرده بود. از جمله اين‏كه شيعه چه گروهى است؟ تابع چه مسلكى است؟ اعتقاداتشان چيست؟ و ... بعد پيگيرى كرده بود كه مبدأ تشيع كجاست و اولين شيعه در امت اسلام چه كسى بوده است؟ اولين شيعه به معنى اولين پيرو و نخستين اقتداكننده. در نتيجه، پس از موشكافى و دقت فراوان به اين‏جا رسيده بود كه اولين شيعه در امت اسلامى وجود مبارك على بن ابى طالب، عليه السلام، بوده است كه شيعه محمد بن عبد اللّه محسوب مى‏شده است. بعد، نوشته بود:

كجا به دنبال ريشه شيعه مى‏گرديد؟ ريشه شيعه على، عليه السلام، است.

چرا انحراف مى‏رويد و از خودتان حرف در مى‏آوريد؟ چرا مى‏گوييد شيعه يك حزب سياسى و يك گروه خاص و بافتى جداى از امت است؟ مبدأ تشيع امير المؤمنين است. امير المؤمنين بهترين و بالاترين و اولين شيعه در امت اسلام بوده كه از تمام برنامه‏هاى پيغمبر پيروى كرده و در همه زندگى قدم جاى قدم پيغمبر گذاشته است:

«... يحذو حذو الرسول صلى اللّه عليه و آله».