عذاب شديد حرمت شكنى‏

واى از روزى كه مهلت خدا نسبت به اهل فسق و فجور و حرمت شكنان پايان پذيرد و نوبت عذاب رسد، آن روز براى ستم پيشگان و اهل گناه روز بسيار سختى است، تمام درهاى نجات و راه‏هاى فرار بسته مى‏شود و قدرت اهل گناه به صفر مى‏رسد، و از طرف هيچ كس يارى نمى‏شوند و خود هم نمى‏توانند خود را يارى دهند.

امر و فرمان تكوينى خدا بر عذاب لج‏بازان و متكبران و حرمت شكنان فرا رسيد.

فَقُلْنا لَهُمْ كُونُوا قِرَدَةً خاسِئِينَ‏

فاء در قلنا كه فاء تفريع است و فرمان‏ كُونُوا دلالت بر سرعت فوق‏العاده انجام فعل و تأثير آن حرمت شكنى در ظهور اين امر و تحقيق متعلق آن است، تجاوز به حريم مقدس شعار دين آنان را زمينه داد تا به فرمان تكوينى حق به شكل بوزينگان مطرود و خوار درآمدند.

اين دگرگونى صورت انسانى به صورت حيوانى كه امرى ظاهرى بود نه باطنى چنان كه از صريح آيه شريفه استفاده مى‏شود، نتيجه تراكم ملكات حيوانى و استوارى آن در نفوس يهود پيمان شكن بود كه به امر تكوينى حق در ظاهر آنان نمايان شد و شكل واقعى بوزينه آن حيوان مسخره و مقلد را گرفتند.

مفسرانى كه به تاويل آيه دست انداخته‏اند و مى‏گويند باطن آنان مسخ شد، يا جمله را تعبيرى براى سرزنش و اهانت احتمال داده‏اند با آيه شريفه هيچ تناسبى ندارد، علاوه بر اينكه مسخ باطن يا عنوان سرزنش اهانت مايه عبرت نمى‏باشد.

مايه عبرت آن واقعيتى است كه با چشم قابل مشاهده و سبب ترس انسان از افتادن در حادثه و جريانى مانند آن است.

آرى بنى‏اسرائيل حيله‏گر و بازى كننده با قوانين الهى، و مقلدان هوا و هوس به ظاهر صورت و جسم به شكل بوزينه درآمدند و ايجاد اين دگرگونى بر قدرت بى‏نهايتى كه هر لحظه در عرصه‏گاه هستى ميلياردها دگرگونى به وجود مى‏آورد بسيار بسيار آسان است.

تربيت‏هاى مادى و غير دينى و شعائر قومى و ملى نمى‏تواند ملّتى را برپا دارد، اين ملّت چون شعائر و نواميس دين را رها كنند، وحدت و قدرت و معنويات خود را يكسره مى‏بازند و چون بوزينگان ملعبه و تقليدچى ديگران مى‏گردند و ديگر در سرنوشت خود تأثيرى ندارند و از صحنه زندگى رانده مى‏شوند» كُونُوا قِرَدَةً خاسِئِينَ‏.

روح البيان مى‏گويد: اين بلا و خسارت پاداش كسى است كه قدرشناس احسان نباشد، و آن كه احسان منعم را با كفران نعمت‏هايش پاسخ دهد از عرصه عزت وصال به ذلت هجران و ممنوع شدن از فيوضات منعم درآيد.

عقوبت امت‏هاى گذشته به عذاب خسف و مسخ بر اجسادشان بود و عقوبت و كيفر گناهان اين امت بر قلوب آنان است، و عقوبت قلوب از عقوبت نفوس سخت‏تر و شديدتر است.

وَ نُقَلِّبُ أَفْئِدَتَهُمْ وَ أَبْصارَهُمْ:

و دلها و ديدگانشان را كه وسيله فهم و بصيرت است به كيفر گناهانشان وارونه و دگرگون مى‏كنيم تا از اتصال به حقايق محروم شوند و از آلوده شدن به هر گناهى احساس ندامت نكنند، و به توبه و انابه باز نگردند!!

آرى كسى كه در خدمت حضرت ربّ ادب نورزد، و در اثناء سلوك قدم از جاده حق بيرون گذارد، و با قدم احترام و حرمت به بساط قرب در نيايد مستوجب حرمان از فيوضات، و جلب كننده‏ى خسارات، و مبتلاى به عقوبات مولا مى‏شود.

علامت مسخ قلب افتادن در انواع محرمات و غلطيدن در انواع معاصى، و آلوده شدن به گناهان گوناگون است.

خوك با ولع و حرص نجاسات و لاشه‏هاى گنديده را مى‏خورد، صاحب قلب مسخ شده هم با حرص و ولع سراغ انواع گناهان و خوردن محرمات از قبيل رشوه و غصب و مشروبات الكلى و ... مى‏رود.

نشانه مسخ قلب سه چيز است: شيرينى طاعت و عبادت را در نمى‏يابد، از معصيت ترس و هراس ندارد، و از مرگ ديگران و حادثه‏ها عبرت نمى‏گيرد.