نشان اول: راستى درسخن‏

نشانه اول آن‏ها، «صِدْقَ الْحَدِيثِ‏» است؛ آن‏ها زبانى راستگو دارند؛ زبانى دارند كه با دروغ، كه در اسلام خيانت و جنايت است، ارتباطى ندارد. دروغگو يعنى آدم ضعيف‏النفس، ترسو، وجود بى‏شخصيت، و كسى كه پيوند خود را از اصالتش بريده است. در رأس راستگويان عالم، پيغمبران خدا هستند. قرآن مجيد مى‏فرمايد: در بازار قيامت، برنامه‏اى كه منفعتى سرشار را نصيب زنده‏شدگان مى‏كند، راستى است: هذَا يَوْمُ يَنفَعُ الصَّادِقِينَ صِدْقُهُمْ‏ ؛ يعنى آن‏ها در تمام برنامه‏ها راستگو هستند. انسان‏هاى راستگويى كه به زن، فرزند و به اجتماع راست مى‏گويند و در تمام شؤون حيات، افرادى مورد اطمينان هستند.

 آنان از نظر زبان، افراد راستگوى داراى صداقت و زبان مستقيم هستند. اين نشانه اول، دينداران است.