شكرگزارى در همه حالات‏

مردى نشسته بود كه نه چشم داشت و نه بدن سالم، و نه دست و پاى سالمى و مرتب مى‏گفت: الهى! براى كدامين نعمت از نعمت‏هايت، تو را شكر كنم، الهى! به من توان شكر بده؛ الهى! خيلى عاشق تو هستم. مرد ثروتمند متكبر بى‏دينى داشت از كنارش عبور مى‏كرد كه مناجات او را شنيد، پس جلو آمد و به او گفت: مرد حسابى! چشم، پا و دست كه ندارى، من معناى شكر كردن تو را نمى‏فهمم؟ گفت: چطور معناى شكر كردن من را نمى‏فهمى، نعمتى كه خدا به من داده، كورى چشم است؛ اگر چشم داشتم و قياف متكبّران تو را مى‏ديدم، در عذاب مى‏شدم؛ اما الان در اين نعمت هستم و خدا را شكر مى‏كنم كه چشمم به يك متكبّر نيفتاده است.

در روايتى در وسائل‏الشيعه، امام صادقعليه السلام مى‏فرمايد: خداوند متعال در مال اغنيا به اندازه‏اى سهم براى فقرا قرار داده كه نيازشان را برطرف مى‏سازد. واى به حال جامعه اسلامى، از روزى كه ثروت اين جامعه در دست افراد بى‏دين قرار بگيرد. اگر امروز كسانى فقير، نيازمند، گرسنه و برهنه‏اند، تنها براى گناهان ثروتمندان است.