معرفى شيعيان واقعى‏

امام هشتم عليه السلام مى‏فرمايد:

«شِيعَتُنَا الَّذِينَ يُقِيمُونَ الصَّلاهَ وَ يُؤْتُونَ الزَّكاهَ وَ يَحُجُّونَ الْبَيْتَ الْحَرَامَ وَ يَصُومُونَ شَهْرَ رَمَضَانَ وَ يُوَالُونَ أَهْلَ الْبَيْتِ وَ يَتَبَرَّءُونَ مِنْ أَعْدَائِهِمْ [مِنْ أَعْدَائِنَا] أُولَئِكَ أَهْلُ الْإِيمَانِ وَ التُّقَى وَ أَهْلُ الْوَرَعِ وَ التَّقْوَى‏»

كسى كه مى‏خواهد به فرج واقعى برسد، پنج علامت دارد، و اگر اين علامت‏ها در وجود او بود، حتماً بدانيد كه او در راه رسيدن به فَرَج كامل است، علامت اول: برپا داشتن نماز. علامت دوم: پرداخت اضافه مالى كه پروردگار بزرگ عالم معلوم كرده در راه او، علامت سوم: روزه گرفتن در ماه رمضان، علامت چهارم: انجام حج در همان سال اول استطاعت، علامت پنجم: در تمام برنامه‏هاى زندگى دوستدار ما اهل‏بيت باشد.

از آنچه دركتاب فقه‏الرضا عليه السلام كه منسوب به امام رضا عليه السلام است، آمده: مسلمان با نگه داشتن چهل شبانه‏روزى آلات غناء در خانه، خشم خدا را به جان مى‏خرد ، مى‏توان چنين برداشت كرد كه از الان تا روز قيامت، هيچ شيعه‏اى به خود اين جرأت نمى‏دهد كه چنين آلاتى را در خانه خود نگهدارى كند. على عليه السلام شصت و سه سال در اين دنيا بود، و يك مرتبه هم به غناء گوش نداد. اما الان او دارد موسيقىِ رحمت حق را گوش مى‏دهد ، و كسانى كه در زمان او به غناء گوش مى‏دادند، الان دارند فرياد عذاب جهنم را گوش مى‏دهند.

على عليه السلام وقتى خسته مى‏شد، در بيابان، صورتش را بر روى خاك مى‏گذاشت، و با اين دعا رفع خستگى مى‏كرد: «قَوِّ عَلى خِدْمَتِكَ جَوارِحِى‏»: خدايا خستگى را از من بردار، تا فردا صبح، براى خدمت به تو، اعضا و جوارحم، قدرت داشته باشند، «وَ اشْدُدْ عَلَى الْعَزِيمَهِ جَوانِحِى، وَ هَبْ لِىَ الْجِدَّ فِى خَشْيَتِكَ وَ الدَّوامَ فِى الاتِّصالِ بِخِدْمَتِكَ.»

شخصى محضر امام ششم عليه السلام آمد و گفت: يابن رسول الله! همسايه ما براى خودش مجلس غناء برگزار مى‏كند، و من به صداى آن‏ها گوش نمى‏دهم، اما هر وقت كه به توالت مى‏روم، مقدارى در توالت معطّل مى‏كنم تا از پشت ديوار، صدايش به گوشم برسد، آيا من در قيامت مسئول هستم؟ حضرت گفت: قرآن مجيد مى‏فرمايد: وَ لا تَقْفُ ما لَيْسَ لَكَ بِهِ عِلْمٌ إِنَّ السَّمْعَ وَ الْبَصَرَ وَ الْفُؤادَ كُلُّ أُولئِكَ كانَ عَنْهُ مَسْؤُلًا «3» در قيامت هر سه، چشم، گوش، و فكر تو كه متوجّه آن جا بودند، مسئول هستند.

البته، آنچه گفته شد، در باب غنا بود كه موسيقى طرب‏انگيز است؛ اما درباره خود موسيقى و افراط در آن هم در كتاب تأثير موسيقى بر روان و اعصاب‏ ، درباره ضررها و تأثيرات منفى چنين موسيقى‏اى بر روان مى‏گويد، فرد را ديوانه مى‏كند؛ نطفه را از بين مى‏برد؛ گردش خون را مختل مى‏نمايد؛ ناخودآگاه فرد را تخدير مى‏كند؛ آدم را به هلاكت مى‏رساند.