مضرات نداشتن اخلاق حسنه در مؤمن‏

حضرت امام صادق عليه السلام، در دو روايت در باب سوءالخلق كه دانشمند بزرگ اسلامى مرحوم كلينى اعلى الله مقامه الشريف آن‏ها را در كتاب كافى نقل كرده، ايمان را در مسلمانى كه آراسته به صفات حسن اخلاقى نيست و دچار بد خلقى است، به عسلى تشبيه نموده است كه با سركه مخلوط شده و فاسد گرديده است؛  ديگر چنين عسلى قابل‏ خوردن نيست و طبع سالم آن را نمى‏پذيرد. خداى مهربان مؤمن بداخلاق را دوست ندارد ، انبيا و ائمه طاهرين عليهم السلام هم همين‏طور بودند؛ يعنى جانب‏داران حق، در مقابل مردم بداخلاق، قوه دافعه داشتند و آن‏هارا طرد مى‏كردند و قبول نمى‏فرمودند؛ براى اين كه انسان بداخلاق در عين اين كه ايمان به خدا دارد، اما وجود ناقص، ضرر و مفسده‏اى دارد كه هم خودش فاسد مى‏شود؛ يعنى اين كه از درون، خودش را مى‏خورد و نابود مى‏كند، و هم روابط عالى روان را مثل قيچى‏اى كه پارچه را مى‏برد، قطع مى‏كند؛ يعنى بيرون را هم فاسد مى‏كند و خرابى به بار مى‏آورد.