تفاوت خداى كليسا با خداى قرآن
خداى قرآن خدايى است كه داراى قدرت، علم، حكمت و عدل بىنهايت است، خدايى رحمان و رحيم. وقتى كه او مىخواهد خودش را در قرآن معرفى كند، صد و چهارده مرتبه، صد و سيزده بار اول سورهها، و يك بار وسط سوره نمل خودش را اين طور معرفى مىكند: بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحيمِ؛ يعنى خدايى كه همه چيز را مىبخشد، و خدايى كه به تمام بندگانش عنايت و لطف دارد، و بعد وقتى صحبت از جهنم مىكند، آيه را تمام نمىكند، مىگويد: گنهكار جهنم دارد، و به دنبال آياتى كه عذاب را شرح مىدهد، فرياد كرم، عنايت و رحمتش بلند است و مىگويد: اگر گناهكار با من آشتى كند، من در جهنم را به روى او مىبندم، و عذرش را قبول مىكنم. خداى قرآن خداى مهربانى است. خداى قرآن خدايى است كه به مالكيت مردم احترام نموده است؛ چنانكه اين احترام را به جايى رسانده كه پيامبراكرم و اوصيايش صلوات الله عليهم از طرف او گفتهاند: نمازگزاران! اگر كسى در مِلْك مردم وضو بگيرد و صاحبش راضى نباشد، وضويش باطل است. خداى قرآن كاملًا ضدّ خداى كليسا است، خداى قرآن خدايى است كه به پيغمبر صلى الله عليه وآله مىگويد: تمام عناياتم را اگر با عدد صد ارزيابى كنيد، يك درصد از اين عناياتم را در دنيا قرار دادم و آن عبارت از همين دل پدر و مادر است كه داراى محبت است و بر اساس آن، اين همه نعمت دادم. نود و نه درصد ديگر را براى قيامت قرار دادم كه به فرياد بندگانم برسم. اين خداى قرآن است، خداى قرآن، غفار و لطيف است، خداى قرآن يغفر الذنوب جميعا است؛ خداى قرآن، سميع، صمد و «لميلد و لميولد» است؛
خداى قرآن وَ لِلَّهِ الْأَسْماءُ الْحُسْنى فَادْعُوهُ بِها است. صفات خداى قرآن، در دعاى جوشن كبير كه در ماه رمضان خوانده مىشود، به نمايش گذاشته شده است. خداى قرآن خدايى است كه وقتى انبيا را فرستاد، به آنها گفت: به بندگانم، دورنماى زندگى در بهشت را وعده بدهيد؛ چنين نباشد كه مردم را دعوت كنيد مرا عبادت كنند، در حالى كه عبادتشان مزد ندارد. اول به بندگان من پيام دهيد خودم هم خواستههاى آنها را برآورده مىكنم؛ فقط براى من كار كنيد، من مزد چند برابر و بىنهايت مىدهم. اين خداى قرآن است. خداى قرآن خدايى است كه به بدهكار مىگويد: اگر در وقت وسيع نماز واجب من، ايستادهاى و دارى نماز مىخوانى، اگر در همان زمان طلبكارى پول خود را طلب كرد، چه او آن را لازم داشته باشد و چه او آن را لازم نداشته باشد، تو حق ندارى نماز واجبت را ادامه بدهى. ادامه دادن اين نماز، حرام است. بايد تو اين نماز را رها كنى، و طلب آن شخص را ادا نمايى، و بعد از آن نمازت را بخوانى. اين خداى قرآن است، خداى قرآن، مصوّر، بارئ، سازنده و به وجود آورنده است. خداى قرآن هيچ كدام از برنامههاى خود را حتى به بزرگترين انسان كه پيغمبرصلى الله عليه وآله باشد، واگذار نكرده و به عبارتى، به پيغمبر صلى الله عليه وآله حقّ دخالت در دين و قوانين آن را نداده است؛ خداى قرآن، ضدّ خداى كليسا است. پيغمبر صلى الله عليه وآله وزير و همه كار خدا نيست؛ بلكه او عبدِ فرمانبر خداست.
English