لطفا منتظر باشید

ايمان و آثار آن - جلسه سیزدهم (2) - (متن کامل + عناوین)

علت اختلاف در اسلام‏

چرا ملت اسلام گرفتار عقايد مختلف هستند؟ خداى ملت اسلام كه يك خدا است. مسجد، قبله و قرآن آن‏ها، يكى است، پس چرا ما داراى چند هزار مكتب هستيم؟ به خاطر اين كه كار در دست متخصّصان نبوده است. به خاطر اين كه در تاريخ، رشد مردم به دست متخصّص نبوده است، منظورم از غيرمتخصّص، حزب اموى و حزب عباسى و ساخته‏شدگان اين دو حزب است. بگذريد از اين كه در جمعيت يك ميليارد و اندى مسلمانان كه در گوشه و كنار جهان زندگى مى‏كنند، افراد سالم، پسنديده و درست‏كار

______________________________
(1) 18. داير المعارف طهور، مقال ظهور جنبش اصلاح دينى در عصر رنسانس:

يكى از مهم‏ترين راه‏هاى راه يافتن به ماهيت عصر جديد، تحقيق و بررسى در" نسبت انسان با خداوند" يا" ايمان دينى" است. تأمل در مؤلفه‏هاى جنبش اصلاح دينى يا پروتستانيزم، يعنى مهم‏ترين رخداد دينى كه در عصر رنسانس رخ داد، مى‏تواند ما را به ماهيت روابط انسان با خداوند آشنا سازد. جنبشى كه در آن مرجعيت بلامنازع كليساى كاتوليك و تفسيرهاى جزم انديشانه آن از كتاب مقدس را به نقد و چالش كشيده و به همراه ساير تحولات عصر رنسانس يعنى ظهور صنعت چاپ، امانيزم و رواج زبان‏هاى ملى و بومى، باعث تغيير و تحولات شگرفى در تاريخ اروپا گرديد.

زندگى مى‏كنند، ولى تعدادشان كم است. خدا يك پيغمبر صلى الله عليه وآله را فرستاد كه گهواره كره زمين را از شكم و دهان گرگ و ظلم بيرون بياورد، اما چرا بيرون نيامد؟ براى اين كه يار حق كم بود، و هميشه كم بوده و هميشه مردم در يارى حق سستى مى‏كردند.

 

سكوت انسان‏هاى بيدار در مقابل ظلم‏

وقتى تاريخ سنى و شيعه را بخوانيم، مى‏بينيم، ابن زياد در دارالاماره‏اش تنها با سى نيروى نظامى مانده بود، و بيرون دارالاماره هجده هزار نفر با مسلم بن عقيل بودند. «1» ديگر ابن‏زياد دست از جان شسته بود؛ يعنى اگر ده نفر از ياران مسلم به دارالاماره حمله مى‏كردند، بساط يزيد و حزب اموى برچيده مى‏شد. ولى هجده هزار نفر شكم‏پرست كه عشق به اولاد و همسر براى آن‏ها از عشق به خدا اهميت بيش‏ترى داشت، با يك برنامه‏ريزى، دور مسلم بن عقيل را خالى كردند تا آن سى نفر توانستند مسلم بن عقيل را با سر بريده از بالاى دارلاماره پايين بياندازند تا براى ديگران درس عبرتى باشد.

مردم عامل اشاع گناه هستند. آغوش باز كردن براى پذيرفتن افكار غلط، به خاطر بيدار نبودن اكثريت است. در تعطيل شدن مسايل حق، سكوت افراد بيدار، كمك به سزايى مى‏كند.

 

نتيج عملكرد بد كليسا، بدبينى مردم به خدا

در قرون نزديك به رنسانس علمى، به علت برنامه‏هاى كليسا، مردم در ابتدا نسبت به خدا بدبين شدند، و نتيجه آن اين شد؛ يعنى گفتند، خدايى كه برنام كليسا را تأييد مى‏كند، چنين خدايى در زندگى ما جايى ندارد.

______________________________
(1) 19. المفيد، الإرشاد فى معرفه حجج الله على العباد، ج 2، ص 52:

قَالَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ حَازِمٍ: أَنَا وَ اللَّهِ رَسُولُ ابْنِ عَقِيلٍ إِلَى الْقَصْرِ لِأَنْظُرَ مَا فَعَلَ هَانِئٌ، فَلَمَّا حُبِسَ وَ ضُرِبَ، رَكِبْتُ فَرَسِى فَكُنْتُ أَوَّلَ أَهْلِ الدَّارِ دَخَلَ عَلَى مُسْلِمِ بْنِ عَقِيلٍ بِالْخَبَرِ فَإِذَا نِسْوَهٌ لِمُرَادَ مُجْتَمِعَاتٌ يُنَادِينَ يَا عَبْرَتَاهْ يَا ثُكْلَاهْ فَدَخَلْتُ عَلَى مُسْلِمِ بْنِ عَقِيلٍ فَأَخْبَرْتُهُ فَأَمَرَنِى أَنْ أُنَادِىَ فِى أَصْحَابِهِ وَ قَدْ مَلَأَ بِهِمُ الدُّورَ حَوْلَهُ وَ كَانُوا فِيهَا أَرْبَعَهَ آلَافِ رَجُلٍ فَنَادَيْتُ يَا مَنْصُورُ أَمِتْ فَتَنَادَى أَهْلُ الْكُوفَهِ وَ اجْتَمَعُوا عَلَيْهِ فَعَقَدَ مُسْلِمٌ لِرُءُوسِ الْأَرْبَاعِ عَلَى الْقَبَائِلِ كِنْدَهَ وَ مَذْحِجَ وَ أَسَدَ وَ تَمِيمَ وَ هَمْدَانَ وَ تَدَاعَى النَّاسُ وَ اجْتَمَعُوا فَمَا لَبِثْنَا إِلَّا قَلِيلًا حَتَّى امْتَلَأَ الْمَسْجِدُ مِنَ النَّاسِ وَ السُّوقُ وَ مَا زَالُوا يَتَوَثَّبُونَ حَتَّى الْمَسَاءِ فَضَاقَ بِعُبَيْدِ اللَّهِ أَمْرُهُ وَ كَانَ أَكْثَرُ عَمَلِهِ أَنْ يُمْسِكَ بَابَ الْقَصْرِ وَ لَيْسَ مَعَهُ فِى الْقَصْرِ إِلَّا ثَلَاثُونَ رَجُلًا مِنَ الشُّرَطِ وَ عِشْرُونَ رَجُلًا مِنْ أَشْرَافِ النَّاسِ وَ أَهْلِ بَيْتِهِ وَ خَاصَّتِهِ.

اما مردم به اين مقدار اكتفا نكردند و گفتند: خداى واقعى ما همين طبيعت است؛ چون داراى آثار و بركات زيادى است، و علت ديگر اين بدبينى اين بود كه گفتار و عمل صاحبان كليسا با هم فرق مى‏كرد؛ براى همين دين در اروپا، مخصوص افراد سالخورده شد و ديگر كار به جايى رسيد كه در اروپا كسى جرأت نداشت اسم دين را ببرد. به تدريج، دين فقط در روز يكشنبه براى حضور در كلسيا، و آن هم تنها براى مدت دو ساعت منحصر شد، و تازه اين قص ديندارانشان بود، و بى‏دين‏هايشان كه اكثريتشان بود، به طور كامل از خداوند هستى دست كشيدند و طبيعت را به خدايى پذيرفتند.

 

سست شدن عقايد مسلمانان، خطر پيش رو

متأسفانه، اكنون با اين اوضاع و احوال، مسلمانان به سمتى مى‏روند كه به همان گرفتارهايى كه مسيحيان دچار آن شدند، دچار خواهند شد؛ گرفتارى‏هايى كه سبب شد، مسيحيان ثمر تلاش حضرت عيسى عليه السلام را به اين شكل تحريف كنند. اين گرفتارى‏ها اكنون دارد بر سر ما مسلمانان مى‏آيد؛ به علت اين كه خدا، پيامبر و اهل‏بيت صلوات الله عليهم را نشناختيم، و براى همين، در عقايد سست شديم. علاوه بر اين كه ما در تبليغات هم ضرر كرديم. در يك كتابفروشى كتابى برداشتم كه داراى پنج يا شش جلد بود. من به مطالب اين كتاب كه به عنوان عقايد و اصول اسلامى چهل سال پيش چاپ شده بود، نگاهى اجمالى كردم، ديدم مطالب اين كتاب، نه تنها براى مردم سودى ندارد، بلكه مضرّ هم است، و اين مطالب به ظاهر اسلامى در قالب شعر و قصه به مردم ارايه شده است. علت اين كه چنين خطراتى متوجّه مردم شده، اين است كه اين گونه مطالب در باب اعتقاد و اخلاق به وسيله افراد غير متخصّص ارايه شده است. الان، وظيفه روحانيت بسيار سنگين است: «إِذَا ظَهَرَتِ الْبِدَعُ فِى أُمَّتِى فَلْيُظْهِرِ الْعَالِمُ عِلْمَهُ فَمَنْ لَمْ يَفْعَلْ فَعَلَيْهِ لَعْنَهُ اللَّه» «1» ملتى كه دين نداشته باشد، فايده‏اى ندارد. در ابتدا خدا و پيامبر را به مردم معرفى كنيد. افراد غربزده گفتند: علم خدا است، و عجيب اين است كه اين افراد ما را سست كردند؛ چون وقتى مظاهر علم به ايران آمد، ما خداى واقعى را نمى‏شناختيم. به ما گفتند: چهارده قرن است كه دعا و نماز مى‏خوانيد و هنوز شما در ابتدايى‏ترين وسايل متوقف شده‏ايد، پس خداى واقعى علم است. در اروپا هم از وقتى خداى مردم علم شده، دولت‏هايشان توانسته‏اند بر مردم منطقه تسلّط يابند.

______________________________
(1) 20. الكافى، ج 1، ص 54.

پيدايش خدايان جديد

و بعد از رواج علم و پيدا شدن ثمرات آن، دولت‏هاى اروپايى قوى شدند؛ چون علم را استخدام كردند. خيلى لطيف است؛ دولت‏هاى اروپايى علم را كه استخدام كردند، مظاهر علم را هم استخدام كردند، و گفتند: ما دنياى شما را آباد مى‏كنيم؛ تمام ستارگان آسمان را براى شما تسخير مى‏كنيم؛ تمام جاده‏ها را تا زير دريا مى‏كشيم. چشم ملل كه به وعده‏هاى دول اروپايى افتاد، گفتند: خداى ما همين ابزار، و ارباب بوده و كارگردان ما دولت است. آن وقت حكومت‏هاى اروپايى تسلّط عجيبى بر ملل اروپايى و آمريكايى پيدا كردند، و بعد از مدتى، بشر ديد در خيلى از زوايا ضرر كرده است، و على اين خداى جديد هم اقدام كرد، گفت: نه، من كه براى مدتى چنين خدايى را به خدايى قبول كردم، ضرر كردم، و ديگر نمى‏توانم به چنين چيزى خدا بگويم. ما يك حكومت مردم بر مردم مى‏خواهيم. حكومت مردم بر مردم هم به وجود آمد، ولى باز تمام آن مظالم تاريخى در حكومت مردم بر مردم هم در اروپا جلوه داشت، تا اين كه انسان به اين فكر افتاد كه: من با اين معبود خودم جنگ دارم و در حقيقت، جنگ انسان با انسان شروع شد.

 

ظهور ماركس و انگلس‏

در اين صحنه جنگ كه براى نجات از تمام مظالم بود، دو نفر يهودى به نام ماركس‏ «1» و انگلس‏ «2» پيدا شدند كه مى‏گفتند: مشاعر احساسات، افكار عقل، راهنماى تعيين‏

______________________________
(1) 21. كارل هاينريش ماركس (به آلمانى:Karl Heinrich Marx( : زاده مه در ترير، پروس و درگذشته مارس در لندن، انگلستان. متفكّر انقلابى، فيلسوف، جامعه‏شناس، تاريخ‏دان، اقتصاددان آلمانى و از تاثيرگذارترين انديشمندان تمام اعصار است. او به همراه فردريش انگلس، مانيفست كمونيست () كه مشهورترين رساله تاريخ جنبش سوسياليستى مى‏باشد را منتشر كرد. ماركس هم‏چنين مولف «سرمايه» مهم‏ترين كتاب اين جنبش است. اين آثار به همراه ساير تاليفات او و انگلس، بنيان و جوهره اصلى تفكر ماركسيسم را تشكيل مى‏دهد. «تاريخ همه جوامع تا كنون، تاريخ مبارزه طبقاتى بوده است.» از جمل مشهورترين جملات ماركس دربار تاريخ است كه در خط اول مانيفست كمونيست خلاصه شده‏است. منبع: دانشنامه وكى‏پديا

(2) 22. فريدريش انگلس (به آلمانى:Friedrich Engels( : زاد نوامبر در ووپرتال و درگذشته اوت در لندن. فيلسوف و انقلابى كمونيست آلمانى و نزديك‏ترين همكار كارل ماركس بود كه به همرا او «مانيفست كمونيست» و آثار تئوريك ديگرى را نوشت. آثار تئوريك او و كارل ماركس را اولين آثار تئورى كمونيستى مى‏دانند. منبع: دانشنامه وكى‏پديا

خود انسانى نيست، بلكه خود انسانى در تحت تسلّط جبر تاريخ و اقتصاد؛ يعنى همان شكم، اجتماع و محيط، سازند افكار و مشاعر و احساسات است. بحث خيلى سختى است. گفتند: تعيين‏كنند خودِ انسانى، عقل و مشاعر و عواطف و احساسات نيست، و اين‏ها همه دروغ است، بلكه خود انسانى در گرو جبر تاريخ، اجتماع و اقتصاد، تعيّن حياتى پيدا مى‏كند، و اين گونه، براى نجات از تمام مظالم تاريخ، مكتب كمونيستى پيدا شد. اين مكتب مى‏گفت: حكومت مردم بر مردم چيست؟ همه اين حرف‏ها را بايد كنار گذاشت. علم، دولت و ملت يعنى چه؟ تمام اين‏ها خيانت، ظلم و جنايت است، و بشر در سيطر تكامل و جبرِ تاريخ، جبرِ اقتصاد و جبرِ اجتماعى قرار دارد، و ما بايد يك دنيايى بسازيم كه در اين دنيا اولين فردِ دولت با آخرين فرد ملت در لباس، خوراك، خانه و زندگى يكى باشند. كمونيست‏ها در اين مطالب دروغ گفتند، و آن‏ها هم پرد ديگرى از امپرياليسم هستند.

 

آمار ثانيه‏اى فحشا و منكرات در مغرب زمين‏

آنچه گفته شد، ترسيمى از وضع زندگى دو هزار سال ملت اروپا، و دويست سال ملت آمريكا بود، و بعد هم نتيج اين همه مظالم، پديد آمدن مسلك كمونيستى شد؛. همان ضديتى كه يهود با عيسى و مسيحيان در تاريخ داشت، كار را به اين جا رساند. اكنون وضع زندگى آن جا، به اين جا رسيده كه آمار مفاسد در ممالك مغرب زمين از شمارش بيرون برود؛ آن‏ها ديگر آمار فحشا و منكرات را به ثانيه كشانده‏اند.

يكى از دوستانم مى‏گفت: در پمپ‏بنزينى در اروپا، رفتم تا بنزين بزنم، دو نفر از ماشين پياده شدند و اسلحه خود را درآوردند و كسى را كشتند. بعد معلوم شد چهل و سه دلار در جيب او بوده كه براى آن‏ها او را كشتند و بعد پول‏هايش را برداشتند و رفتند. در اروپا شما اگر تشريف ببريد، كسانى كه پير مى‏شوند، از مرد و زن، به طور كلى بايد از زندگى كنار بروند. براى همين منطقه‏اى بيرون شهر است، به نام منطقه پيران، كه زن و مرد وقتى پير شدند، بايد از شهر بيرون بروند و در آن جا مستقر شوند. آن‏ها كه به آن جا رفتند، ديگر پسر و دختر و فاميل به ديدنشان نمى‏روند. مثل سگى كه در زباله‏دانى زندگى مى‏كند، دولت يك نانى به آن‏ها مى‏دهد تا بخورند، و بعضى از اين افراد هم خودكشى مى‏كنند. در اروپا ديگر هيچ پناهگاهى براى بشر نمانده است. كليسا، طبيعت، علم، دولت‏هاى اروپايى و برنامه‏هاى رنسانس‏هاى فرهنگى و اقتصادى، هيچ كدام براى مردم پناهگاه نشدند. بعد به كمونيست پناه بردند، و پس از مدتى فهميدند كه كمونيست هم نمى‏تواند پناهگاه آنان باشد.

 

تفاوت خداى كليسا با خداى قرآن‏

خداى قرآن خدايى است كه داراى قدرت، علم، حكمت و عدل بى‏نهايت است، خدايى رحمان و رحيم. وقتى كه او مى‏خواهد خودش را در قرآن معرفى كند، صد و چهارده مرتبه، صد و سيزده بار اول سوره‏ها، و يك بار وسط سوره نمل خودش را اين طور معرفى مى‏كند: بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحيمِ‏؛ يعنى خدايى كه همه چيز را مى‏بخشد، و خدايى كه به تمام بندگانش عنايت و لطف دارد، و بعد وقتى صحبت از جهنم مى‏كند، آيه را تمام نمى‏كند، مى‏گويد: گنهكار جهنم دارد، و به دنبال آياتى كه عذاب را شرح مى‏دهد، فرياد كرم، عنايت و رحمتش بلند است و مى‏گويد: اگر گناهكار با من آشتى كند، من در جهنم را به روى او مى‏بندم، و عذرش را قبول مى‏كنم. خداى قرآن خداى مهربانى است. خداى قرآن خدايى است كه به مالكيت مردم احترام نموده است؛ چنان‏كه اين احترام را به جايى رسانده كه پيامبراكرم و اوصيايش صلوات الله عليهم از طرف او گفته‏اند: نمازگزاران! اگر كسى در مِلْك مردم وضو بگيرد و صاحبش راضى نباشد، وضويش باطل است. «1» خداى قرآن كاملًا ضدّ خداى كليسا است، خداى قرآن خدايى است كه به پيغمبر صلى الله عليه وآله مى‏گويد: تمام عناياتم را اگر با عدد صد ارزيابى كنيد، يك درصد از اين عناياتم را در دنيا قرار دادم و آن عبارت از همين دل پدر و مادر است كه داراى محبت است و بر اساس آن، اين همه نعمت دادم. نود و نه درصد ديگر را براى قيامت قرار دادم كه به فرياد بندگانم برسم. «2» اين خداى قرآن است، خداى قرآن، غفار و لطيف است، خداى قرآن يغفر الذنوب جميعا «3» است؛ خداى قرآن، سميع، صمد و «لم‏يلد و لم‏يولد» است؛

______________________________
(1) 23. العروه الوثقى (المحشى)، ج 1، ص 381، در فصل شرايط وضوءآورده:

الرابع: أن يكون الماء و ظرفه و مكان الوضوء مباحا.

(2) 24. بحارالأنوار ج 89، ص 250:

قَالَ أَمِيرُ الْمُؤْمِنِينَ عليه السلام: وَ أَمَّا قَوْلُهُ الرَّحِيمِ مَعْنَاهُ أَنَّهُ رَحِيمٌ بِعِبَادِهِ وَ مِنْ رَحْمَتِهِ أَنَّهُ خَلَقَ مِائَهَ رَحْمَهٍ جَعَلَ مِنْهَا رَحْمَهً وَاحِدَهً فِى الْخَلْقِ كُلِّهِمْ فَبِهَا يَتَرَاحَمُ النَّاسُ وَ تَرْحَمُ الْوَالِدَهُ وَلَدَهَا وَ تَحَنَّنُ الْأُمَّهَاتُ مِنَ الْحَيَوَانَاتِ عَلَى أَوْلَادِهَا فَإِذَا كَانَ يَوْمُ الْقِيَامَهِ أَضَافَ هَذِهِ الرَّحْمَهَ إِلَى تِسْعٍ وَ تِسْعِينَ رَحْمَهً فَيَرْحَمُ بِهَا أُمَّهَ مُحَمَّدٍ ثُمَّ يُشَفِّعُهُمْ فِيمَنْ يُحِبُّونَ لَهُ الشَّفَاعَهَ مِنْ أَهْلِ الْمِلَّهِ ...

(3) 25. اشاره به آيه پنجاه و سوم سور زمر: قُلْ يا عِبادِىَ الَّذينَ أَسْرَفُوا عَلى أَنْفُسِهِمْ لا تَقْنَطُوا مِنْ رَحْمَهِ اللَّهِ إِنَّ اللَّهَ يَغْفِرُ الذُّنُوبَ جَميعاً إِنَّهُ هُوَ الْغَفُورُ الرَّحيمُ.

زمر.

خداى قرآن‏ وَ لِلَّهِ الْأَسْماءُ الْحُسْنى فَادْعُوهُ بِها «1» است. صفات خداى قرآن، در دعاى جوشن كبير «2» كه در ماه رمضان خوانده مى‏شود، به نمايش گذاشته شده است. خداى قرآن خدايى است كه وقتى انبيا را فرستاد، به آن‏ها گفت: به بندگانم، دورنماى زندگى در بهشت را وعده بدهيد؛ چنين نباشد كه مردم را دعوت كنيد مرا عبادت كنند، در حالى كه عبادتشان مزد ندارد. اول به بندگان من پيام دهيد خودم هم خواسته‏هاى آن‏ها را برآورده مى‏كنم؛ فقط براى من كار كنيد، من مزد چند برابر و بى‏نهايت مى‏دهم. اين خداى قرآن است. خداى قرآن خدايى است كه به بدهكار مى‏گويد: اگر در وقت وسيع نماز واجب من، ايستاده‏اى و دارى نماز مى‏خوانى، اگر در همان زمان طلبكارى پول خود را طلب كرد، چه او آن را لازم داشته باشد و چه او آن را لازم نداشته باشد، تو حق ندارى نماز واجبت را ادامه بدهى. ادامه دادن اين نماز، حرام است. بايد تو اين نماز را رها كنى، و طلب آن شخص را ادا نمايى، و بعد از آن نمازت را بخوانى. اين خداى قرآن است، خداى قرآن، مصوّر، بارئ، سازنده و به وجود آورنده است. خداى قرآن هيچ كدام از برنامه‏هاى خود را حتى به بزرگ‏ترين انسان كه پيغمبرصلى الله عليه وآله باشد، واگذار نكرده و به عبارتى، به پيغمبر صلى الله عليه وآله حقّ دخالت در دين و قوانين آن را نداده است؛ خداى قرآن، ضدّ خداى كليسا است. پيغمبر صلى الله عليه وآله وزير و همه كار خدا نيست؛ بلكه او عبدِ فرمانبر خداست.

 ادامه دارد. ..

منبع :
نظرات کاربران (0)
ارسال دیدگاه