جوانان و چهل شبانه روز پاكى‏

جوان‏ها بايد پاكى را فقط براى چهل روز امتحان كنند؛ يعنى آن‏ها بايد در اين چهل شبانه‏روز مواظب باشند كه واقعاً به اين فضاى پاكى، آلودگى نرسد، و الا اگر در خلال اين سى روز يا سى و نه روز آلودگى‏اى پيش بيايد، ورود اين آلودگى، ساختمان رياضت چهل شبانه‏روزى را خراب مى‏كند، و اگر نه، آن‏ها اگر تا تمام شدن مدت چهل شبانه‏روز بر اين پاكى بمانند، بعد از اين چهل شبانه‏روز، در خود صدق، صفا و پاكى رخواهند ديد و خواهند ديد آن‏صدق، صفا و پاكى چه آثارى را در زندگى‏شان پديد مى‏آورد:

سحرگه رهروى در سرزمينى همى گفت اين معما با قرينى‏

كه اى صوفى شراب آنگه شود صاف ........

شراب نجس است، و ظرف آن هم نجس است. اما آن كسى كه انگور را در خمره مى‏اندازد و سپس آب اين انگور و خود

آن انگور به جوش مى‏آيد و به شراب مست‏كنند حرام و نجس تبديل مى‏گردد، بعد از اين كه اين آب‏انگور از روزگار شراب بودن خود گذر كند، بعد از گذشت چهل روز از شراب بودن، سركه مى‏شود. حالا آيا بايد اين سركه را با كلّ انگورها و خوشه‏هايى كه در درون آن است، آب بكشند و همين‏طور آيا بايد داخل آن خمره‏اى را كه در آن شراب بوده، شلينگ بگيرند و آب‏بكشند؟ پاسخ منفى است؛ چون اگر بخواهند انگورها را خالى كنند، و بعد آن‏ها را آب بكشند، آن انگورها از بين مى‏رود، و اگر هم بخواهند سركه‏ها را آب بكشند كه سركه قابل آب كشيدن نيست. در خلال آب‏كشيدن، سركه با آب مخلوط مى‏شود و از بين مى‏رود.

چقدر پاكى مهم است كه وقتى شراب نجسِ حرام به سركه تبديل مى‏شود و خود را از يك عنصر حرام تبديل به يك عنصر حلال مى‏كند، خدا قبول كرده كه بگويد: با حلال شدن سركه، پاكى هم به سراغ انگورها مى‏آيد. هم آن انگورها پاك مى‏شود، و هم آب آن انگور پاك مى‏شود و هم خمره‏اى كه آن آب‏انگور در آن قرار داشته، پاك مى‏گردد، و خوردن چنين آب‏انگورى هم مستحب مى‏شود. پيامبر صلّى الله عليه و آله و سلّم مى‏گويد: سركه چه خوراك نيكويى است، و چه فقير است خانه‏اى كه در آن سركه نيست.