توسّل به حرمت پيغمبر و اهلبيت صلوات الله عليهم و به نقط اجابت رسيدن دعا
پيرمردى به محضر امام صادق عليه السلام آمد و گفت: يابن رسولالله! من شنيدم اگر كسى خدا را به حرمت پيغمبر و اهلبيت صلوات الله عليهم قسم بدهد، خدا به حرفش گوش مىدهد. البته، آن جايى كه بايد گوش بدهد، اما خداوند بعضى جاها را نبايد گوش بدهد.
مثل اين كه من امشب رو به قبله بنشينم و گريه هم بكنم و ده بار هم خدا را به پيغمبر و اهل بيت صلوات الله عليهم قسم بدهم و بگويم من اين جا مىنشينم، اين هم قسمهاى من و اين هم گريهام، ساعت دوازده شب، يك تريلر هجده چرخ بفرست كه بيست تن چكپول صد هزار تومانى بار آن باشد. البته، معلوم است كه خداوند چنين دعايى را قبول نمىكند.
البته، جايى كه بايد دعا قبول بشود، امّا آن دعا قدرت ندارد كه به قبولى برسد. با توسّل به پيغمبر و اهلبيت پيغمبر صلوات الله عليهم، دعا قدرت پيدا مىكند و به نقطه اجابت مىرسد. پيرمرد گفت: يابنرسول الله! تا بخواهند ابليس را به جهنم بيندازند، او مىگويد، خدايا! به آبروى پيغمبر و اهلبيتش مرا به جهنم نبر و مرا بيامرز، و خدا هم قبول مىكند. حضرت فرمود: ابليس نمىتواند خدا را به پيغمبر و آلپيغمبر قسم بدهد. آن پيرمرد گفت: آخر چرا نمىتواند، چنين كند؟ حضرت فرمود: خدا پيغمبر و اهلبيت پيغمبر صلوات الله عليهم را از يادش مىبرد. پيرمرد گفت: چگونه ممكن است آدم ده هزار سال و صد هزار سال اينافراد را بشناسد، بعد اسامى آنها از يادش برود؟ چطور از يادش مىرود؟ پيرمرد نود ساله سخن امام را قبول نكرد. امام فرمود: از يادش مىبرند. خود حضرت عالى چند سالتان است؟ پيرمرد گفت: نود سال. حضرت فرمود: اسمت چى است؟ پيرمرد هر چقدر فكر كرد، اسمش به يادش نيامد. او پيش خود گفت: خدايا! در خانه زنم مرا چه صدا مىكند؟ تقى! نقى!
احمد! ايناسمها كه اسم من نيست. بچههايم مرا چه صدا مىكنند؟ به حضرت گفت: يابنرسولالله! من از خير سؤالم گذشتم، شما اسمم را به من بگوييد، چه اسمى هست كه من دارم از فراموش كردن اسمم، دق مىكنم. حضرت اسمش را به او گفت، و فرمود: اين طورى از يادش مىرود.
در بحث ما هم خداوند هر گناهكار آمرزيده را به بهشت مىبرد و گناهانش را از يادش مىبَرَد. اين قدر عفو الهى و چشمپوشى حضرت حق گسترده است. براى همين او دوست دارد ما هم در گذشت و چشمپوشى هماخلاق خودش باشيم.
حضرت عليعليه السلام در وصيت فرمود: عزيزان دلم! اميرمؤمنان بودن مرا عَلَم نكنيد، و فقط بگوييد، ابنملجم يك نفر را كشته، و ما هم بايد يك نفر را بكشيم، و بعد فرمود: پسرانم! هيچ كدام از شما آن جا نبوديد تا شاهد باشيد كه ابنملجم با من چى كار كرده؟ خودم كه مىدانم. حسن جان! حسين جان! ابنملجم فقط يك ضربت به من زده، شما هم يك ضربت به او بزنيد. خدا به شما حق نمىدهد كه بر او دو ضربت بزنيد. «1» اين دين است؛ اين رعايت عدالت ديندار در حق قاتلش است.
English