دعوت قرآن به رعايت عدالت نسبت به دشمنان‏

خداوند آيه‏اى در سوره نساء دارد كه در رابطه با دادگسترى است؛ در رابطه با دادگاه‏هاست؛ در رابطه با پرونده، قاضى، شاهد و حكم است، و خيلى آيه مهمى است، و هم‏چنين اين آيه در رابطه با جامعه و به خصوص در رابطه با جنگ است. به طور كلى بايد گفت: محتواى آيه نسبت به همه نواحى زندگى مؤمنان گستردگى دارد. خداوند در اين آيه مى‏گويد:

وَ لا يَجْرِمَنَّكُمْ شَنَآنُ قَوْمٍ عَلى أَلَّا تَعْدِلُوا اعْدِلُوا هُوَ أَقْرَبُ لِلتَّقْوى‏

كينه و رنج‏سازى يك قوم باعث نشود كه شما در حدّ آن‏ها عدالت را رعايت نكنيد، و من از شما بندگان مؤمن به خودم مى‏خواهم كه در حقّ آن‏ها فقط جاده عدالت را بپيماييد. اين عدالت‏ورزى به تقوا نزديك‏تر است.

تقوا حالتى است كه هم شما را از دوزخ ايمن مى‏كند، و هم شما را محبوب من قرار مى‏دهد، و هم مشكل زندگى خودتان را حل مى‏كند.

تقوا يعنى حفظ كردن خود در حدود خدا، در مرزبندى‏هاى خدا. حالا يك نمونه از آن را در اين جا مى‏گويم كه با آن نمونه عملى، كاملًا مى‏شود معناى تقوا را دريافت كرد. اين نمونه هم فقط در چهارچوب ايمان تحقّق پيدا كرده است و در خارج از فضاى ايمان، ما تحقّق چنين نمونه‏اى را در پنج قاره جهان سراغ نداريم.