حق فرزند برپدر

 اميرالمؤمنين على عليه السلام پدران را مكلف به رعايت حقوق بسيار مهم نسبت به فرزندان مى‏داند :

 حق اول : » أن يحسّن اسمه « معلوم مى‏شود كه اسلام حق نامگذارى را به پدر داده است ، چون او ولىّ طفل است و او بايد اين حق را به زيبايى ادا كند .

 ادا كردن اين حق نيز به اين است كه نام پاك ، با معنا ، صحيح و درست براى فرزندش انتخاب كند كه هر وقت آن فرزند را با آن نام صدا مى‏كنند ، يادآور پاك‏ترين خاطرات پاكان عالم باشد . پدر مسلمان بايد از انتخاب نامى كه مربوط به مكتب‏ها و اديان ديگر است ، بپرهيزد . وقتى پدرى نام بچه‏اش را على مى‏گذارد ، بالاخره در صدا كردن ، چند بار ياد اميرالمؤمنين على عليه السلام مى‏افتد  با اين ياد باطن او نور مى‏گيرد .

 يا وقتى نام دخترش را فاطمه مى‏گذارد ، اين نام يادآور معانى بسيار با ارزشى است . پس اين تعيين اسم نيك براى فرزند ، حق واجب بر عهده پدر است .

 حق دوم : » يعلّمه القرآن « همين است كه پدر معلم قرآن مى‏شود و آن ارزش افضليت امت را كسب مى‏كند .

 حق سوم : » يحسّن ادبه « فرزند خود را خوب تربيت كند . در فاسدترين دوره‏ها نيز مى‏شود فرزندان را خوب تربيت كرد . حدود پانصد آيه در قرآن مربوط به نبوت انبيا است كه نشان مى‏دهد كه انبيا در فاسدترين زمان‏ها به دنيا آمدند ، اما رشد كردند .

 ولى پروردگار براى نمونه ، درباره حضرت يحيى مى‏فرمايد :

  » وَ سَلَمٌ عَلَيْهِ يَوْمَ وُلِدَ وَ يَوْمَ يَمُوتُ وَ يَوْمَ يُبْعَثُ حَيًّا «

  اما روز ولادت حضرت يحيى چه روزگارى بود ؟ روزگار حاكميت فساد يهود در منطقه . اين گفتار پروردگار است : سلام بر او ، روزى كه به دنيا آمد و روزى كه از دنيا رفت و روزى كه زنده وارد محشر مى‏شود .