عهدشكنى دائم يهود

اكثر قوم يهود كه در گذشته قومى حس‏گرا، و پاى‏بند به امور مادى و حريص به دنيا و مال و منال آن، و بنده شهوات بودند. و نسل به نسل تا اين زمان اين حالات حيوانى و شيطانى را در خود حفظ كرده‏اند، تمايلى در وفاى به عهد و پيمان و وفادارى به ميثاق در آنان پاى نگرفته، لذا با هر كس پيمانى ببندند چه با خدا و چه با مردم، خود را به وفاى به آن ملزم نمى‏دانند، و هر گاه منافع مادى، يا اجتماعى، يا سياسى آنان اقتضا كند گرچه آن منافع صد در صد نامشروع باشد به شكستن پيمان و نقض عهد برمى‏خيزند، و تعهد خود را بى‏اعتبار و غير قابل اجرا اعلام مى‏كنند!

آنان تمام پيمان‏هاى خود را با خدا در زمان موسى و پس از موسى، و پيمان‏هاى خود را با موسى و پيامبران بعد از او، و پيمان خود را با آيات توارت كه بر نبوت پيامبر اسلام بشارت داشت و متعهد شده بودند با بعثت پيامبر مسلمان شوند، و پيمان‏هائى كه تا زمان حيات رسول خدا با مسلمانان بستند با كمال گستاخى و بى‏پروائى شكستند، و امروز هم تا جائى كه نويسنده‏اين تفسير در مدت عمر اجتماعى‏اش از رسانه‏هاى خبرى شنيده هر پيمانى را با هر نهادى يا ملتى يا مملكتى بستند فقط بخاطر منافع نامشروعشان شكستند.

ابن جرير از ابن جريح در توضيح‏ نَبَذَهُ فَرِيقٌ مِنْهُمْ‏ نقل مى‏كند كه ابن جريح گفته: عهد و پيمانى در كره زمين نبوده كه يهود متعهد به آن شوند مگر اين كه شكستند، آنان قومى هستند كه امروز با طرف مقابل خود عهد مى‏بندند و فردا آن عهد را پشت سر انداخته و به نقض و شكستن آن برمى‏خيزند.

از جمله‏ أَ وَ كُلَّما عاهَدُوا عَهْداً نَبَذَهُ‏ و جمله‏ أَكْثَرُهُمْ لا يُؤْمِنُونَ‏ با توجه به اين كه فعل مضارع‏ لا يُؤْمِنُونَ‏ در آيه شريفه دلالت بر استمرار دارد استفاده مى‏شود كه اخلاق شيطانى پيمان‏شكنى اكثر يهود اخلاق دائمى است، و پيمان شكنان اين قوم بناى بازگشت از اين رذيله روانى را ندارند، و توبه از اين عمل ناروا به قلب آنان خطور نمى‏كند، به اين خاطر همه مسلمانان بخصوص آنان كه رو در روى صهيونيست از اين قوم قرار دارند بايد يقين صد در صد داشته باشند كه اين ملت بى‏شرم به هيچ عهد و پيمانى با هر كه ببندند وفادار نيستند و بلكه پيمان بستنشان با اقوام ديگر به ويژه با مسلمانان جز خدعه و فريب و مكر و حيله چيزى نيست.