روايتى در معناى خسران

 در اين آيه شريفه‏اى كه پروردگار مى‏فرمايد :

  »وَ الْعَصْرِ × إِنَّ الْإِنسَنَ لَفِى خُسْرٍ × إِلَّا الَّذِينَ ءَامَنُواْ وَ عَمِلُواْ الصَّلِحَتِ «

 شخصى از حضرت على عليه السلام پرسيد :

 من اين »لفى خسر « را نمى‏فهمم . خداوند متعال قسم خورده است ، يعنى چه ؟ ببينيد پيغمبر صلى الله عليه وآله خسارت را چقدر زيبا معنا كرده است ، فرمودند : يعنى تمام عمر را پرداختن و در مقابل چيزى را به دست نياوردن . يعنى كل سرمايه تباه شده است . اين معنى خسر است .

 فخر رازى(113) تفسيرى چهل جلدى دارد كه خيلى مهم و عالمانه است . البته قابل نقد است . به اين آيه كه رسيده ، مى‏گويد : من با اين كه عمرى را در قرآن كار كرده‏ام ، اما اين آيه براى من مبهم بود و نمى‏فهميدم كه چگونه معنا كنم . روزى در گرما خسته شده بودم ، گفتم قلم و كاغذ را كنار بگذارم و بروم گشتى بزنم . به بازار آمدم . حدود يازده صبح بود . ديدم شخص يخ فروش دارد به مردم التماس مى‏كند ، بياييد بخريد كه همه سرمايه‏ام دارد نابود مى‏شود .

 من جلو آمدم ، ديدم گرما به سرعت دارد يخ را آب مى‏كند ، وقتى كل اين يخ آب شود و كف بازار راه بيافتد ، او چيزى ندارد تا بفروشد . آنجا فهميدم كه خدا چه مى‏گويد .

 در قيامت عده‏اى مى‏آيند كه كل سرمايه وجود را از دست داده و چيزى نخريدند ، فقط از دست داده‏اند . عملكرد كافران ، مشركان و مردم بى‏دين همين است . اين كه قرآن مى‏فرمايد :

  » وَمَن يَبْتَغِ غَيْرَ الْإِسْلَمِ دِينًا فَلَن يُقْبَلَ مِنْهُ وَهُوَ فِى الْأَخِرَةِ مِنَ الْخَسِرِينَ «

  يعنى بيرون از اسلام واقعى ، هر چه عمر را هزينه كنى ، چيزى نصيبت نمى‏شود و فقط عمل تو مانند آن يخى است كه آب مى‏شد .