درخواست‏هاى بيجا و نامعقول‏

با توجه به نبوت پيامبران كه ابلاغكنندگان پيام‏هاى حضرت حق به مردم براى رسانيدشان به حيات طيبه و آخرت آباد بود، و هر يك براى تصديق شدن نبوتشان و اثبات راستگوئى و صدقشان معجزات لازم ارائه مى‏كردند، به ويژه نبوت پيامبر عظيم‏الشأن اسلام و معجزه جاويدانش قرآن، و دانش و بصيرتش كه شعاع دانش و آگاهى حق بود، و نيز برخوردارى احكام و مقررات و معارف الهيه آئينش از استحكام و استوارى و منطبق بودن با حكمت و مصلحت، و اين كه واضح و روشن بود كه فرهنگ جامع و كاملش ضامن خير دنيا و آخرت است، بايد انسان‏ها با تكيه بر تعقل و انديشه صحيح، با همه وجود تسليم آئين و شريعت آنان مى‏شدند، و راهى جز اقتدا به آن بزرگواران، و پيروى از دينشان نمى‏پيمودند، و از درخواست‏هاى نامعقول و غير منطقى به شدت اجتناب مى‏جستند، و از سئوالات بى‏مورد و بيهوده پرهيز مى‏كردند.

ولى گروهى از مردم چه در زمان پيامبران گذشته و چه در عصر پيامبر اسلام به دور از عقل و منطق درخواست‏هائى داشتند كه جز آزار روحى براى پيامبران ثمرى نداشت، و درخواست‏هاى آنان نشان مى‏داد كه مى‏خواستند راه گريزى از حق و حقيقت براى خود دست و پا كنند، آيه شريفه مسلمانان را كه نزديك بود چون لج‏بازان و متعصبان گذشته بخصوص قوم يهود در اين وادى خطرناك بيفتند و بعضى هم در اين مسير انحرافى قرار گرفتند بر حذر داشت، و به آنان نسبت به اين برنامه غير منطقى هشدار داد، و به شدت از چنين برخوردى با پيامبر اسلام نكوهش كرد.

به راستى از انصاف و خردورزى دور است كه انسان بر پايه تعصبات قومى و افكار جاهلى و انديشه‏هاى انحرافى و خيالات فاسد، و اميال شخصى از پيامبر درخواست نامعقول و بيهوده داشته باشد، درخواست‏هائى كه لازم است مردود شود و بى‏پاسخ بماند، و درخواست كنندگان طرد شوند.

انسان بايد با تكيه بر عقل و منطق و بصيرت و بينش و پختگى و خردورزى، زمينه اين گونه درخواست‏هاى نامعقول را از صفحه وجودش و ميدان ذهنش پاك كند، و باطنش را كه به نور فطرت آراسته‏اند مركز درخواست‏هاى معقول و منطقى در جهت رشد و تكامل و رسيدن به سعادت ابدى و پرورشى و تربيت الهى و انسانى خود قرار دهد.

درخواست‏هاى بيجا و نامعقول پايه فكرى و فطرى و عقلانى ندارد، بلكه مايه و سببش جهل مركب و لجاجت و عناد و دشمنى با حق و حقيقت، و باز كردن راه گريز از واقعيات و توجيه براى پشت كردن به حقايق است.

مسلمانان بايد از رهبران دينى، و انسان‏هاى آسمانى در جهت تكامل بخشيدن به عقل و روح و نفس و باطن خود و آبادى دنيا و آخرتشان درخواست داشته باشند، و از درخواست آنچه نشدنى است و آنچه مفيد هيچ فايده‏اى نيست و اگر هم انجام بگيرد دردى را دوا نمى‏كند، و مشكلى را حل نمى‏نمايد، و گرهى را از زندگى و كار درخواست كننده باز نمى‏كند، بلكه جز توهين به حق و بازى‏گرى، و فتنه‏افكنى نيست به شدت بپرهيزند.

بدون ترديد هرچه بر اصرار درخواست‏هاى نامعقول بيشتر شود، و اين كار بيهوده دنبال گردد، درخواست كننده به تيرگى بيشتر روان و قلب دچار مى‏شود و فاصله‏اش از حوزه هدايت و نور ولايت‏حق زيادتر مى‏گردد، و راه هر گونه ترديد و شك و شبهه بازتر مى‏شود، و به ويژه زمينه شبهات و وسوسه‏هاى گمراهان را در قلب و مشاعر آماده‏تر مى‏سازد، و بستر تبديل ايمان به كفر را با پيگيرى كفرپيشگانى چون يهود و نصارى با دنبال كردن شبهات و درخواست‏هاى نامعقولشان به وسيله مسلمانان فراهم مى‏آورد.

بر همه مسلمانان واجب و لازم است در مسئله درخواست‏هايشان از شيوه‏هاى عقلانى و منطقى پيروى كنند، و روشى حكيمانه در اين مورد انتخاب نمايند، نه اين كه با داشتن راهنمائى چون پيامبر و ميزان‏هاى حقى چون معصومين و كتابى بى‏مانند چون قرآن كه حاوى اصول و حقايق و معارف الهيه است و از هر جهت هدايتگر و سازنده خير دنيا و آخرت است، از روش يهود لج‏باز و معاند كه هر بار از پيامبر بزرگ خدا موسى بن عمران بدون تكيه بر علم و عقل و منطق‏

درخواست‏هاى نابجا و بيهوده مى‏كردند و از اين طريق آن رهبر آسمانى را هدف انواع آزارهاى روحى و شكنجه‏هاى روانى قرار مى‏دادند اجتناب ورزيده و جداً بپرهيزند.

مسلمانان اگر خوشبختى خود و خير دنيا و آخرتشان را مى‏خواهند بايد زمينه انحرافات فكرى و بستر درخواست‏هاى نامعقول را از خدا و مردان راه حق كه مايه از انحرافات يهود دارد در سرزمين حياتشان بخشكانند، و روحيه اشكال تراشى‏هاى واهى، و بهانه جوئى‏هاى غير منطقى را از عرصه‏گاه وجودشان دور نمايند، و از اين كه به دست خود و با كمك شبهات و وسوسه‏هاى دشمنان موجبات تبديل ايمان را به كفر، و علل انحراف از صراط مستقيم و راه معتدل و ميانه را فراهم نمايند دورى كنند و به اين حقيقت كه در قرآن در سوره مباركه بقره مطرح است توجه داشته باشند كه يهود با اين روش انحرافى خود و عادت زشت و كردار ناپسندشان موجبات مغضوب شدن خود را در پيشگاه ربوبيت فراهم و خود و نسلشان را از رحمت واسعه حق محروم و دنيا و آخرتشان را بر باد، و جامعه خود را در بستر روزگار به ذلت و خوارى و دربدرى و ناامنى دچار ساختند.