اتهام بى‏مورد نادانان مشرك به مكتب حق‏

به همان صورت كه يهود دين نصارى را بر حق نمى‏دانستند و نصارى نيز دين يهود را مردود مى‏شمردند، مشركين نادان و بت‏پرستان جاهل بر ضد آئين استوار و مكتب الهى اسلام كه سراسر مسائلش منطقى و عقلى و محصول وحى حضرت حق بر قلب ملكوتى پيامبر عظيم‏الشأن اسلام بود اتهام مى‏بستند كه اين دين و اين مكتب واهى و باطل و بر حقيقتى استوار نيست!!

اين اتهام به قول قرآن مجيد نتيجه جهل و نادانى و سفاهت و بى‏خردى آنان بود.

اين بى‏خردان بى‏خبر اگر حاضر مى‏شدند نسبت به هر حكمى از احكام الهى، يا قانونى از قوانين حق، يا امرى از امور علمى قرآن يا مسئله‏اى از مسائل عالى اسلام كه جز خوشبختى و سعادت انسان هدفى نداشت عقل خود را به كار مى‏گرفتند و اندك دقتى به خرج مى‏دادند، و تا جائى كه ميسّر بود جوانب هر برنامه‏اى را مى‏سنجيدند، به گناه عظيم افترا و اتهام دچار نمى‏شدند، و با ورود به‏ حوزه ستيز با دين خود را بدبخت دنيا و آخرت نمى‏نمودند، بلكه از بركت خردورزى و حركت عقلى، و دقت نظر، و تحقيق در حقايق تسليم اسلام مى‏شدند، و از اين چراغ پرفروغ براى سلوك در راه حق و جاده انسانيت بهره مى‏گرفتند، و خير دنيا و آخرت خود را تأمين نموده به قلّه سعادت و خوشبختى و رشد كمال و نهايت كار به رضايت الله و جنت الله مى‏رسيدند.

ولى اين نابكاران نادان كه خانه توحيد را با نصب سيصد و شصت بت تبديل به بتكده كرده بودند، و خود را متوليان آن به وكالت از سيصد و شصت قبيله مى‏دانستند، و هر سال آن قبايل به ويژه در ايام مخصوص انواع نذورات را به پاى بت‏ها مى‏ريختند و مى‏رفتند و مدعيان توليت بتخانه مفت و مجانى از آن همه نذورات كه در آن زمان ثروت كمى نبود نصيب مى‏بردند، به خاطر اندكى مال و ثمن نجس بر ضد دين بخصوص در ميان عوام قبايل سخن‏پراكنى كرده و بدون اين كه اجازه تفكر به مستمعان بدهند آئين اسلام را مورد حمله زبانشان و سخنان واهى و باطلشان قرار مى‏دادند، و مانع از پذيرش اسلام به وسيله زائران و حاضران مى‏شدند!!

آنان مى‏دانستند كه اگر اسلام به توده مردم مخصوصاً قبايل بت‏پرست برسد، و جامعه فرصت انديشه در حقايق آن داشته باشد دسته دسته و گروه گروه به مكتب الهى ايمان مى‏آورند و از بت‏پرستى دست برمى‏دارند و به جاى هزينه كردن نذورات براى بت‏هاى بى‏جان و جاندار، مال خود را براى رفع مشكلات هم‏نوعان خرج كرده، و به مصرف امور خير مى‏رسانند و آن بى‏خردان و نادانان و جاهلان و سبك و مغزان از مفت‏خورى و پر كردن جيب خود به ناحق بى‏بهره مى‏شوند، به اين خاطر براى حفظ بت و بت‏پرستى متوسل به تهمت و افترا به‏ دين حق مى‏شدند، و فرصت تفكر و انديشه به قبايل و مسافران و حاضران نمى‏دادند.